Mahkemesi :İş Mahkemesi
Dava, iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ile yapılan harcama ve ödemelerin % 60 oranındaki bölümünü oluşturan 11.083,02 TL’nin, 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, taraflar avukatları temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Mahkemece, Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı sonrasında, 506 sayılı Yasanın 26. maddesine dayalı davada, sigortalıya bağlanan sürekli işgöremezlik gelirinin ilk peşin sermaye değerli tutarı ile harcama ve ödemelerin, davalının kusur karşılığı bölümünün tahsiline hükmedilebileceği belirtilmişse de “davacı tarafın bu davada talep edebileceği sosyal yardım zammı ve ilk bağlanan gelir peşin sermaye değeri olarak [( 390,93+11.459,07) x 0,70=] 8.295,00 TL , geçici iş görmezlik ödenek bedeli olarak (560,41x0,70=) 392,28 TL , hastane masraf karşılığı (1426,43x0,70=) 998,49 TL olup, toplam talep edebileceği miktarın ise, 9.685,77 TL olması gerektiği, ancak söz konusu taleplerin miktaren belirtilen neticeyi talep olan 11.083,02 TL'nin kısa kararda hüküm altına alınmış olması nedeniyle, mahkemece, neticeyi taleple bağlı olarak ve de adalete olan güvenin sarsılmaması için, tefhim edilen kısa karara uygun olarak,” istemin kabulüne karar verilmiştir.
Karar gerekçesinde de belirtildiği üzere, istem ve davalı kusuru gözetilerek, ilk peşin sermaye değerli gelir ile harcama ve ödemelerin tazmini mümkün kısmının belirlenmesi gereği gözetilmeksizin hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Anılan aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediği; istemin % 60 oranı üzerinden olduğu ve dava tarihindeki mevzuat ve içtihatlara uygun olarak açılan davanın, anılan iptal hükmü nedeniyle oluşan hukuksal durum gereğince kısmen reddine karar verilmesinde, davacı Kurumun sorumluluğu bulunmadığından, bu nedene dayalı olarak reddedilen kısım nedeniyle davacı Kurumun, davada haksız çıkan taraf olarak nitelenip vekalet ücreti ve yargılama gideriyle sorumluluğuna hükmedilmesi olanağının bulunmadığı yönü de gözetilerek; karar bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ:Hüküm fıkrasının (1) numaralı bendi içeriğinin silinmesine; yerine, “Davanın kısmen kabulüyle, 855,86 TL hastane masrafı ile 336,25 TL geçici işgöremezlik ödeneği tutarının ödeme tarihlerinden; 7.110,00 TL’nin ise gelir bağlama kararının onay tarihi olan 31.08.2000 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsil edilerek, davacı Kuruma ödenmesine;
Davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine,” yazılmasına;
Hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinde yer alan “523,00” rakamı silinerek, yerine, “448,31” rakamının yazılmasına;
Hüküm fıkrasının (4) numaralı bendinde yer alan “1.163,00” rakamı silinerek, yerine, “996,25” rakamının yazılmasına ve kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 14/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.