Mahkemesi :İş Mahkemesi
Dava, maluliyet aylığı alan davacının murisine, kontrol muayene sonrası rapor getirmemesi nedeniyle aylığının durdurulması ile ödenen aylıkların davacıdan tahsiline ilişkin kurum işleminin iptali, borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
Davanın yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun geçici 7/1. maddesinde yer alan düzenleme karşısında, 1479 sayılı Kanunun 32-33. maddeleridir.
Bağ-Kur sigortalısı olan davacının babası muris Metin Kahveci’ye, 01.02.2004 tarihinden geçerli olmak üzere, 2 yılda bir kontrol şartıyla maluliyet aylığı bağlanmış, 2006 yılında kontrol muayene raporu ibraz edilmediği için, 01.01.2006 tarihinden itibaren aylığı iptal edilmiş, bu arada da, akıl hastası olan muris 18.11.2007 tarihinde intihar ederek vefat etmiştir.
01.01.2006 tarihinden sonra sağlık kurulu raporu alınmak üzere hastaneye müracaat edilmiş ise de, murisin akıl hastalığının varlığı nedeniyle, kontroller sonuca erdirilemeden hastaneden ayrılması nedeniyle, sağlık raporlarının düzenlenemediği dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmış, davalı kurum tarafından da, murisin maluliyetinin sona erdiğinin, maluliyet halinin devam etmediğine ilişkin bir rapora dayanılmadığı anlaşılmıştır.
Her ne kadar, mahkemece, davanın kabulü ile, maluliyet aylığının durdurulmasına, malul sigortalıya yapılan ödemelerin mirasçı davacıdan geri istenmesi yönündeki talebin yerinde olmadığının tespitine karar verilmiş ise de; 1479 sayılı Kanunun 32. maddesinin 2 ve 4. fıkralarında yer alan hükümler gereği, Kurumca belirlenen kontrol muayene tarihinde, muayenesini yaptıramamasına ilişkin murisin, birkaç kez doktora götürülmesine rağmen tedavinin, rahatsızlığı sonucu nihayete erdirilememesinin kabul edilir bir özür olarak, kabulü gerekirken, aksi düşünce ile aylıkların durdurulmasına karar verilmesi isabetsizdir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün (1), (2), (3). bentlerinin silinerek, yerine, “1-...’nin maluliyet aylığının durdurulmasına ilişkin kurum işlemi ile, 01.01.2006-Şubat 2007 tarihleri arasında murise ödenen aylıkların davacıdan tahsiline ilişkin kurum işleminin iptaline,” ifadelerinin yazılmasına, gerekçenin ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.