Mahkemesi :İş Mahkemesi
Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan peşin değerli gelirler ile yapılan harcama ve ödemeler nedeniyle oluşan Kurum zararının 506 sayılı Kanunun 10 ve 26. maddeleri uyarınca, rücuan tazmini istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 26. maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26. maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında; sigortalıya bağlanan ilk peşin değerli gelirin, tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı şekilde hüküm kurulması gerekmektedir.
Davaya konu somut olayda; sigortalıya bağlanan ilk peşin değerli gelirin, (8.299,66 TL + 144,85 TL sosyal yardım zammı toplamı olmak üzere) 8.444,51 TL olduğu, davacı Kurum vekili tarafından da dava dilekçesinde ilk peşin sermaye değerli gelirin (artışlar dahil olmaksızın) % 50’sinin (4.222,25 TL) tahsilinin talep edildiği, davalı işverenin kusur oranının % 35, sigortalının ise % 65 olduğu, ancak 506 sayılı Yasanın 10. maddesi uyarınca davalı işverenin meydana gelen zarardan % 100 sorumluluğu söz konusu olduğundan, Borçlar Kanunu'nun 43-44. maddeleri uyarınca sigortalının kusurundan Mahkemece % 50 oranında hakkaniyet indirimi
yapılarak, davalı işverenin sorumluluğunun % 67,5 olarak belirlendiği, davalı Kurum tarafından tüm peşin sermaye değerli gelirlerin sosyal yardım zammıyla birlikte 17.247,94 TL olduğunun bildirilmesi üzerine, davacı Kurum vekilinin 28.08.2009 havale tarihli ıslah dilekçesi vererek artışlarla birlikte sigortalıya bağlanan tüm peşin sermaye değerli gelirlerin % 67,5 karşılığı olan 11.642,15 TL'nin tahsilini talep ettiği anlaşılmaktadır.
Yukarıdaki açıklamalar ışığı altında yapılan değerlendirmeye göre; Mahkemece sigortalıya bağlanan (8.299,66 TL + 144,85 TL sosyal yardım zammı toplamı olmak üzere) 8.444,51 TL tutarındaki ilk peşin değerli gelirin, davalı işverenin kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı şekilde hüküm kurulması gerekirken, bağlanan gelirin artışları da içerir şekilde hesaplanması suretiyle karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
2-Sigortalıya bağlanan peşin sermaye değerli gelirin onay tarihi 27.02.2008 tarihi olduğu ve yapılan hastane masraflarının sarf tarihi de 28.11.2007 tarihi olduğu halde, Mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucunda hüküm fıkrasında, onay tarihi olarak 05.03.2008, sarf tarihi olarak da 28.11.2004 tarihinin yazılmış olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
O hâlde, taraflar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.