Mahkemesi :İş Mahkemesi
Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davacı Kurum ile davalılardan ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Dava, trafik kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir nedeniyle uğranılan Kurum zararının davalı araç sürücüsü ve aracı sigortalayan sigorta şirketinden tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 506 sayılı yasanın 39. maddesi ve 2918 sayılı Kanundur.
Dosya kapsamına göre, davalı ... şirketi hak sahiplerine harici ödeme yaptığı iddiasında bulunmuş, mahkemece buna ilişkin araştırma ve irdeleme yapılmamıştır. Davacı Kuruma anılan madde ile tanınan rücu hakkı, Kanundan doğan bağımsız bir rücu hakkı vasfında olup, tazmin sorumlularının sigortalı, ya da, hak sahiplerine yapmış oldukları ödemelerin rücu alacağından düşülmemesi gerekmekte ise de; Sigorta Şirketlerinin 2918 sayılı Kanun kapsamından poliçeye dayalı akdi sorumluluğu nedeniyle poliçe limitini teşkil eden miktar, Kurumun rücu davasından önce sigortalı-hak sahiplerine ödediğinin geçerli belgelerle kanıtlanması durumunda; Sigorta Şirketlerinin mükerrer ödeme ile karşı karşıya bırakılmaması bakımından ödediği miktar kadar sorumlu tutulmaması gerekir. Mahkemece, sigorta şirketinin hak sahiplerine ödeme yapıp yapmadığı yapılmışsa tarih ve miktarı dayanağı belgeler de getirtilerek yöntemince araştırıldıktan sonra, poliçe limiti ve davalı sürücünün kusur oranı gözetilerek bulunacak miktardan hak sahiplerine yapılan harici ödeme düşülmek suretiyle kalan miktarla sorumlu tutulması gerektiği gözetilmelidir.
Öte yandan Sigorta şirketleri yönünden, faiz başlangıcı (temerrüt) tarihi ilgililerce gerekli belgeler eklenerek 2918 sayılı Kanunun 98, 99 ve 108. maddeleri ile 03.05.1997 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanan Karayolları Trafik Garanti Fonu Yönetmeliğinin 12,13 ve 14. maddelerinde yazılı şekilde şirkete başvurulduğu tarihten itibaren 8. iş gününün sonu olarak belirlenmesi gerekmekte olup, buna göre sigorta şirketinin temerrüt tarihi araştırılmaksızın gelirlerin tahsis onay tarihinin esas alınması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
O halde; temyiz eden davacı ve davalılardan ....avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılardan ...'ye iadesine, 08.03.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.