Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
Dava, iş kazası nedeniyle yaralanan sigortalıya yapılan ödemelerin, 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tahsilini istemiştir.
Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan....vekilleri ile ... tarafından temyiz edilmesi üzerine davacı ... vekili ile davalı ...’ün temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hüküm İş Mahkemesinden verilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesi hükmüne göre ise İş Mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir.
Olayda hüküm 24.06.2010 tarihinde temyiz edene tebliğ edilmiş, temyiz ise 03.01.2011 tarihinde vuku bulmuştur. Şu duruma göre davada 8 günlük temyiz süresi fazlası ile geçmiştir.
O halde, 01.06.1990 gün ve .... sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı da gözönünde tutularak Davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin süre aşımı yönünden REDDİNE,
2-Davacı ... Başkanlığı vekilinin temyiz itirazlarının dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre reddine,
3-Davalı ...’ün temyiz itirazları yönünden;
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle; Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 26. maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin
sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve ...sayılı kararı ile 26. maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunmasına ve ilk peşin değerli gelir miktarının 165.262,56 TL olmasına karşın; iş bu davada ilk peşin değerli gelir miktarının 183.753,78 TL olarak alınması isabetsiz ise de, hükmedilen miktarın ilk peşin değerin altında kalmış olmasına ve bu nedenle hükmedilen miktar itibarıyla kararda isabetsizlik bulunmamasına, bu hususun ilerde açılacak davada gözetilmesinin mümkün bulunmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ...'den alınmasına, 27.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.