Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
Dava, trafik iş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan masrafların 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.
Hükmün, davacı Kurum tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Davacı, davalının kullandığı otobüste bulunan kazalı sigortalının, aracın trafik kazası yapması sonucu, sürekli iş göremez duruma girmesi nedeniyle, sigortalıya bağlanan gelirler ile, yapılan masrafların davalıdan tahsili istemine ilişkin olup; kaza tarihi, 29.11.2001’dir. Mahkemece 01.01.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 21. maddesine dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.
5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki, “İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücu edilir.” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı gereğince, davanın yasal dayanağının sözü edilen 21. madde olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.
Mahkemece yapılacak iş; kaza tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasanın 26. maddesinin davanın yasal dayanağı olduğu, bu maddeye dayanılarak hüküm kurulması gerekir.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmiş olması, usule ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
O halde, davacı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.