Mahkemesi :İş Mahkemesi
Davacı Kurum, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, Anayasa Mahkemesi iptal kararını resen dikkate alarak yazılı şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalı işveren avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı işveren avukatının, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Dava, iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, 506 sayılı Kanunun 26/1. maddesindeki “....sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün, Anayasa Mahkemesince 23.11.2006 tarih ve 2003/10 Esas 2006/106 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunmasına, öte yandan, kesinleşen önceki rücu davalarında hükmolunan miktarın mahsubu yapılırken, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin esas alınması gerektiğine; şayet, ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmişse, artışların hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmamasına, bu çevrede meseleye fiili ödemeler açısından bakıldığında ise, fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, Kurumun talep edebileceği miktarın hesabının da aynı şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup; şayet, ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarından düşük ise, o takdirde, ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi; aksine, fiili ödeme miktarı ilk peşin değerden düşük ise, o takdirde de, fiili ödeme miktarının esas alınması gerektiğine göre, mahkemece, Anayasa Mahkemesinin iptal kararının derdest davalara uygulanması gerektiği gerekçe gösterilerek yargılama yapılıp, hüküm tesis edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Diğer taraftan, hükme dayanak kılınan 20.11.2007 tarihli kusur raporuna göre, davalı işverenin, %80 oranında kusurlu sayılıp, masrafın %80 istem karşılığının hüküm altına alınmasına ilişkin mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak, %80 istem ve kusur karşılığı 55.164,22 TL ilk peşin değerli gelirin tahsiline karar verilmesi gerekirken, artışları da içeren gelirin %80 istem karşılığı olan 60.378,52 TL’ye hükmedilerek ilk peşin değerli gelirin kusur karşılığının dahi aşılarak davalı aleyhine fazla rücu alacağına hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı görülmüştür.
Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Hüküm fıkrasının (1) no’lu bendinin ilk satırının silinerek, yerine, “1-Davanın kısmen kabulüne” hükmünün yazılmasına, aynı bendin ikinci satırında yer alan, “65.242,95” rakamlarının silinerek, yerine, “60.028,64” rakamlarının yazılmasına, aynı bendin üçüncü satırında yer alan “60.378,52” rakamlarının silinerek, yerine, “55.164,22” rakamlarının yazılmasına, (2) no’lu bentte yer alan “3.875,43” rakamlarının silinerek, yerine, “3.565,70” rakamlarının yazılmasına, aynı bentte yer alan “3.892,58” rakamlarının silinerek, yerine, “3.582,85” rakamlarının yazılmasına, (3) no’lu bentte yer alan “6.919,44” rakamlarının silinerek, yerine, “6.502,29” rakamlarının yazılmasına, (4) no’lu bendin silinerek, yerine, “4-Davetiye gideri, bilirkişi ücreti ve posta giderinden oluşan toplam 509 TL yargılama giderinin kabul ve ret oranına göre 468,33 TL’sinin davalıdan alınıp davacı Kuruma verilmesine, bakiye kısmın davacı üzerinde bırakılmasına” hükmünün yazılmasına, kısa kararın da bu şekilde düzeltilmesine ve kararın bu biçimiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 10.04.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.