Mahkemesi :İş Mahkemesi
Davacı Kurum, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, meydana gelen iş kazasında, davalı .... İnş. Taah. Tic. ve San..... Şti.'nin %20, diğer davalı ...'ın %60 kusurlu olduğuna dair 28.12.2010 ve 11.05.2011 tarihli bilirkişi raporları dikkate alınarak, davalıların toplam %80 kusur oranları üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davalılardan .... İnş. Taah. Tic. ve San. .... Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki, “iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı gereğince, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir.
Somut olayda; dava dışı işyerinde bekçi olarak çalışan davalı ...'ın 06.10.2005 tarihinde işyeri köpeğinin çalınması konusunu konuşmak üzere diğer
davalı .... İnş. Taah. Tic. ve San. Ltd. Şti.'ne ait işyerine gittiği, aralarında sigortalı ...'nun da bulunduğu işyeri çalışanları ile tartıştığı sırada davalı ...'ın av tüfeği ile ateş etmek suretiyle sigortalı ...'nu, %13,10 oranında sürekli iş göremezlik durumuna girdiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca; 06.10.2005 tarihli iş kazasında davalı işverenin 506 sayılı Yasanın 26., 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd. maddelerine göre herhangi bir kusurunun bulunmadığı anlaşılmasına rağmen, Mahkemece, sigortalıyı kasten yaralayan davalı ... ile birlikte davalı işverenin, çalışma disiplinini tesis etmediğinden, yeterli güvenlik tedbirlerini almadığından ve denetim görevini yerine getirmediğinden bahisle %20 kusurlu olduğunu kabul eden bilirkişi raporları hükme esas alınmak suretiyle, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
O hâlde, davalı .... İnş. Taah. Tic. ve San. .... Şti. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan alınmasına, 04.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.