Mahkemesi :İş Mahkemesi
Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, taraflar avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacı kurum, 24.08.2005 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerden oluşan Kurum zararının rücuan tahsilini talep etmiştir.
Somut olayda; davalı şirkete ait bina inşaatında kalıpçı olarak çalışan sigortalı, dengesini kaybederek zemine düşmesi sonucu vefat eder.
27.12.2010 ve 23.09.2011 tarihli kusur raporlarında, davalı işveren şirketin %60, davalı ...’ın %5, kazalının %35 kusurlu olduğu kanaatine varıldığı bildirilmiştir.
Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesi olup, bu tür davalar kusur sorumluluğu esasına dayanmaktadır. Kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının 4857 sayılı Kanunun 77. maddesi hükmü doğrultusunda raporda tartışılması gerekir. 506 Sayılı Kanunun 26/1.inci maddesindeki “....sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün, ... Mahkemesince 23.11.2006 tarih ve 2003/10 Esas 2006/106 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunması; 92. madde uygulamasının söz konusu olması halinde ise değişen gelirin ilk peşin sermaye değerinin sorularak kusur karşılığına hükmedilmesi, gerekir.
Davaya konu somut olayda; Mahkemece, birbirini teyit eden, oluşa uygun bilirkişi raporlarına itibar edilerek, 92. Madde uygulaması sonucu değişen gelirin ilk peşin sermaye değerinin kurumdan sorularak araştırılması isabetli ise de; talebe de itibar edilerek, hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan cenaze yardımından oluşan kurum zararının, anılan bilirkişi raporlarında bildirilen kusur karşılığı hesaplanarak davalıların sorumluluğuna yönelik karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kusur karşılığı hesaplanmaksızın dava dilekçesindeki talebe itibar edilerek hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O hâlde, taraf avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 16.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.