Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi
Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler nedeniyle oluşan kurum zararının 506 sayılı Yasanın 10 ve. 26. maddeleri uyarınca rücuan tazmini istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davacı avukatı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle; 5510 sayılı Yasanın 23. maddesinin, 5510 sayılı Yasanın yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 10 ve 26. maddeleridir. Davanın, her iki madde hükmüne dayanılarak açılması halinde, Dairemizin yerleşmiş görüşüne göre, 10. maddenin uygulama önceliği bulunmaktadır.
Dava konusu somut olayda; 10. madde koşullarının oluştuğunun anlaşılmasına karşısında; işverenin % 80 kusurlu olduğu kabul edilerek, hesaplanacak tazminat miktarından, Borçlar Kanunu'nun 43-44. maddeleri uyarınca sigortalının kusurunun %50'sinden az olmamak üzere hakkaniyet indirimi yapılarak, % 90 kusur oranına göre davalının sorumlu olduğu miktarın belirlenmesi gerekmekte ise de, davadaki talep ve hükmolunan miktar itibariyle sonuca etkisinin bulunmamasına ve belirtilen hususların ileride açılacak ek davada gözetilmesinin mümkün bulunmasına göre, yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun olan hükmün, ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 18.04.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.