Mahkemesi :İş Mahkemesi
Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, tarafların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm, davalıların vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesidir. Mahkemece bozma ilamına uyularak karar verilmiş ise de, bozma ilamının gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. 20/09/1988 – 27/09/1988 tarihleri arasında küspe kurutma bölümündeki 7 günlük çalışmaların itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir koşullarda gerçekleşmediği gözetilerek hüküm kurulması gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, ayrıca, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesi ile kazanılan hizmetler, işveren tarafından primi ödenmiş hizmetler üzerinden kazanılacağından ve mülga 506 sayılı Yasanın 77, 79 ve 85. maddeleri ile Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinde belirtilen şekilde ve yine 5510 sayılı Yasanın 3. maddesinin 5754 sayılı Yasanın 1. maddesi ile değişik 14 ve 15. alt bentlerinde belirtildiği şekilde ay 30 gün, yıl ise 360 gün olarak bildirilen süreyi ifade ettiğinden ve hesaplamanın bu şekilde bildirilen hizmet cetvelindeki primi ödenmiş 3312 gün üzerinden yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması;
3-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının 28/09/1988 -30/09/2008 tarihleri arasında davalı işyerindeki geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 3312x0,25=828 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigorta primi ödenmiş günlerine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “Davacının davasının kısmen KABUL, kısmen REDDİ ile,Davacının davalı işyerinde geçici veya daimi olarak çalıştığı; 20/09/1988 – 27/09/1988 tarihleri arasında Küspe Kurutma bölümünde 7 gün, 28/09/1988 – 15/02/1989 tarihleri arasında Rafineri bölümünde 137 gün, 07/09/1989 – 22/01/1990 tarihleri arasında Rafineri bölümünde 135 gün, 02/09/1990 – 24/02/1991 tarihleri arasında Rafineri bölümünde 172 gün, 15/08/1991 – 02/03/1992 tarihleri arasında Rafineri bölümünde 197 gün, 04/09/1992 – 19/02/1993 tarihleri arasında Rafineri bölümünde 165 gün, 01/09/1993 – 13/02/1994 tarihleri arasında Rafineri bölümünde 162 gün, 12/09/1994 – 07/02/1995 tarihleri arasında Rafineri bölümünde 145 gün, 04/09/1995 – 04/02/1996 tarihleri arasında Rafineri bölümünde 150 gün, 02/09/1996 – 26/02/1997 tarihleri arasında Rafineri bölümünde 174 gün, 01/09/1997 – 22/02/1998 tarihleri arasında Rafineri bölümünde 171 gün, 04/09/1998 – 22/03/1999 tarihleri arasında Rafineri bölümünde 198 gün, 14/09/2001 – 25/01/2002 tarihleri arasında Rafineri bölümünde 131 gün, 14/03/2002 – 01/05/2002 tarihleri arasında Rafineri bölümünde 47 gün, 16/09/2002 – 22/03/2003 tarihleri arasında Rafineri bölümünde 186 gün, 17/09/2003 – 17/01/2004 tarihleri arasında Rafineri bölümünde 120 gün, 18/03/2004 – 03/09/2004 tarihleri arasında Rafineri bölümünde 166 gün, 04/09/2004 – 18/01/2005 tarihleri arasında Rafineri bölümünde 134 gün, 01/09/2005 – 08/02/2006 tarihleri arasında Rafineri bölümünde 157 gün, 04/09/2006 – 30/09/2006 tarihleri arasında Rafineri bölümünde 26 gün, 01/10/2006 – 03/02/2007 tarihleri arasında Rafineri bölümünde 122 gün, 19/03/2007 – 23/09/2007 tarihleri arasında Rafineri bölümünde 188 gün, 24/09/2007 – 03/12/2007 tarihleri arasında rafineri bölümünde 70 gün, 03/04/2008 – 30/09/2008 tarihleri arasında Rafineri bölümünde 177 gün, olmak üzere toplam 3337 günlük sürenin itibari hizmetten sayılması gerektiğinin TESPİTİNE,
Fazlaya ilişkin istemin reddine, ” karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. paragrafının silinerek, yerine “Davanın kısmen kabulü ile davacının davalı işverene ait işyerinde 28/09/1988 -30/09/2008 tarihleri arasında rafineri bölümünde geçen, geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 3312x0,25=828 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigorta primi ödenmiş günlerine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş. Gen. Müd.'den alınmasına, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Full & Egal Universal Law Academy