Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
No : 2010/193-2012/260
Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davalılar ........................... San. Ltd. Şti., ......... Müdürlüğü avukatları ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılardan şirket ve ...’in temyiz itirazlarının tümünün, ......... Müdürlüğü vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Davanın yasal dayanağını oluşturan 5510 sayılı Kanunun İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu başlıklı 21. maddesindeki “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır…
İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir…” düzenlemesi ile dosyadaki deliller değerlendirildiğinde; davalılardan işverenlerin, gelirleri davaya konu yapılan hak sahibinin (sigortalının eşi) gerçek zararından düşük olduğu belirlenen gelirinin ilk peşin değeri olan 46.489,98 TL’den, teselsül hükümlerine göre sorumluluklarına dayanılan davalıların %90 kusuruna isabet eden 41.840,98 TL’sinden; davalılardan üçüncü kişi durumundaki ...’in, gelirin ilk peşin değerinin yarısının, davalıların %90 oranındaki kusurlarına isabet eden 20.920,49 TL’sinden sorumlu olacağının kararda belirtilmemesi hatalı ise de, davada talep edilip, kabulüne karar verilen tazminat
miktarının, yukarıda belirtilen miktarların altında kaldığı gözetildiğinde, anılan yanlışlık bu aşamada sonuca etkili bulunmayıp, açılacak ek davada gözetilmesi mümkün bulunmuştur.
3- Davalılardan ......... Müdürlüğü 6001 sayılı Kanunun 12/2. maddesi gereğince harçtan muaf olup, karar ve ilam harcının anılan davalı dışındaki davalılardan tahsili yerine tüm davalılardan tahsiline karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki; bu aykırılıkların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi gözetilerek, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Hüküm fıkrasının harca ilişkin paragrafında yazılı “davalılardan” sözcüğünden önce gelmek üzere, “......... Müdürlüğü dışındaki” sözcüklerinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 05.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy