Mahkemesi :İş Mahkemesi
Dava, sigortalının malulen emeklilik niteliğini taşıdığının tespiti ile aksine Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçe ile karar verilmiştir.
Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Davanın yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Kanunun “Kimlerin malûl sayılacağı” başlığını taşıyan 53. maddesinde, Kurum hastanelerince düzenlenecek yöntemine uygun sağlık kurulu raporları ve dayanağı tıbbi belgelerin incelenmesi sonucu çalışma gücünün en az 2/3’ünü yitirdiği Kurumca saptanan sigortalının malûllük sigortası bakımından malûl sayılacağı; “Malûllük aylığından yararlanma şartları” başlıklı 54. maddesinde, malul olup, 1800 gün prim ödenmiş olunması gerektiği; “Aylığın başlangıcı” başlıklı 56. maddesinde, sigortalı olarak çalıştığı işten ayrıldıktan sonra yazılı istekte bulunan ve malullük aylığına hak kazanan sigortalının aylığının ödenmesine, kendisinin yazılı isteğinden, malul sayılmasına esas tutulan raporun tarihi yazılı isteğini takip eden takvim ayından sonraki bir tarih ise bu raporun tarihinden sonraki aybaşından başlanacağı belirtilmiştir. Bununla birlikte, yasama organınca kabul edilen 5510 sayılı ...01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren “Malûl sayılma” başlıklı 25. maddesinde ise, sigortalının istemi üzerine Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurullarınca yöntemine uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbi belgelerin incelenmesi sonucu, çalışma gücünün en az %60’ını kaybettiği Kurum Sağlık Kurulunca belirlenen sigortalının malûl sayılacağı hüküm altına alınıp; “Malûllük sigortasından sağlanan haklar ve yararlanma şartları” başlığını taşıyan 26. maddesinde, malûl sayılanlardan en az 10 yıl sigortalı bulunup, toplam olarak 1800 gün veya başka birisinin sürekli bakımına muhtaç derecede malul olan sigortalılar için ise sigortalılık süresi aranmaksızın 1800 gün malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olması gerektiği belirtilmiştir.
Buna göre, öncelikle, maluliyet oranı ve başlangıcının belirlenmesi gerekir. Bunun için, 506 sayılı Yasanın 109. maddesindeki (5510 sayılı Yasanın 95. maddesi) prosedür işletilerek, öncelikle, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması, Yüksek Sağlık Kurulu raporu Kurum açısından bağlayıcı olmasına karşın, davacının bu rapora itiraz hakkı bulunduğu ve bu halde ise, (Adli Tıp Kurumundan rapor alındığı gözetilerek) Tıp Fakültesi ilgili kürsü konseyinden rapor alınmak suretiyle, sigortalının meslekte kazanma güç kaybı oranı ve başlangıcının çelişkiden uzak ve kesin olarak belirlenmesi gerekirken; yukarıda belirtilen prosedür işletilmeksizin, doğrudan Adli Tıp Kurumu’ndan alınan rapora dayalı olarak karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırıdır.
Ayrıca, 01.07.1997 – 05.01.2004 tarihleri arasındaki hizmet sözleşmesine dayalı sigortalılığı nedeniyle 2165 gün prim ödemesi bulunan davacının, 06.01.2004 tarihli maluliyet aylığı tahsis talebi, hastalığının, ilk defa işe girişte mevcut olduğu gerekçesiyle Kurum tarafından reddedilmiştir. Kısıtlı olan davacı velilerinin iş bu dava ile amaçları, davacı oğullarına maluliyet aylığı bağlanmasıdır. Mahkemece, davacının maluliyet oranı, maluliyetin başlangıç tarihi ve bunun ilk defa sigortalı olarak çalışmaya başladığı tarihte mevcut olup-olmadığı, yukarıda belirtilen prosedüre göre belirlenip; sonrasında, 506 ve 5510 sayılı Yasalar gözetilmek suretiyle davacının maluliyet aylığına hak kazanıp-kazanmadığı araştırılıp, tartışılmalı, maluliyet aylığına hak kazandığının anlaşılması durumunda ise, aylığın başlangıcı belirtilmek suretiyle infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde bir karar verilmesi gerekirken; sadece, davacının, meslekte kazanma gücü kaybı oranının %64 olduğunun ve bunun, ilk defa sigortalı olarak çalışmaya başladığı tarihten sonra mevcut olduğunun tespiti şeklinde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.