Mahkemesi :İş Mahkemesi
Davacı Kurum, meslek hastalığı nedeniyle sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesine göre davalı işverenden tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, 506 sayılı Yasanın 26. maddesine göre düzenlenen ve davalı işverene %100 kusur izafe edilen 05.02.2006 tarihli kusur raporunu hükme dayanak kılarak, %100 istem ve kusur oranına karşılık gelen ilk peşin değerli gelir ve masraf tutarının tahsiline karar vermiştir.
Hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan ve Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasını isteyen davalı vekili, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi hükmü uyarınca, duruşma için gerekli tebligat giderlerini vermediği anlaşıldığından, duruşma isteğinin bu nedenle reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre; 1960 doğumlu sigortalının 14.05.1984 tarihinden itibaren davalı “krom bileşikleri kimyevi madde imali” işyerinde laborant olarak çalıştığı, hammadde ürün ve ara ürünlerin analiz işini yapması nedeniyle toksik maddelere, toz, buhar ve benzeri zararlı kimyasal maddelere maruz kaldığı, ... Hastanesinin 04.12.2001 tarihli ... raporu ile “mesleki akciğer hastalığı (...)” tanısı konularak 10.12.2001 tarihinden itibaren tozsuz, dumansız ve kromsuz ortamlarda çalışması gerektiğinin belirtildiği anlaşılmaktadır.
Meslek hastalığı, 506 sayılı Yasanın 11. maddesinde açıkça ifade edildiği gibi; işin niteliğine göre tekrarlanan sebepler veya işin yürütüm şartlarına göre ortaya çıkan hastalık, sakatlık veya ruhi arıza halleridir. Kusur incelemesi yapılırken, meslek hastalığının bu özelliği dikkate alınarak belirleme yapılmalıdır. Ayrıca 506 Sayılı Yasanın 18/2. maddesinde yer alan; “Meslek hastalığı; sigortalı olarak çalıştığı ve böyle bir hastalığa sebep olacak işten veya işyerinden ayrıldıktan sonra meydana
çıkmış ise sigortalının bu Kanunla sağlanan yardımlardan yararlanabilmesi için; eski işinden veya işyerinden fiilen ayrılması ile hastalığın meydana çıkması arasında bu hastalık için; yönetmelikte belirtilen süreden daha uzun bir zamanın geçmemiş olması gerekir.” hükmü gözden uzak tutulmamalıdır. Kusur raporu bu hususları nazara almadığından yetersiz görülmüştür.
Somut olayda, sigortalının, .... sicil dosyası getirilmediğinden daha önceki çalışma yerleri ve sürelerinin belirlenemediği görülmektedir. Mahkemece, sicil dosyası da celbedilerek öncelikle; sigortalının yüksek ısı, buhar, toz ve duman ile krom tozlarına maruz kalacak biçimde başka iş yeri çalışma süreleri ve bu çalışmalar nedeniyle.... göre meslek hastalığı halinin gerçekleşip gerçekleşmediği yöntemince araştırılmalı, varlığının belirlenmesi halinde ise, iş güvenliği ve işçi sağlığı konularında uzman bilirkişilerden oluşacak kuruldan her bir işyerinin kusur aidiyet ve oranlarının ayrı ayrı belirlenmesi yönünde yeniden kusur raporu alınmalı, tüm dosya içeriği ve meslek hastalığının oluş şekline göre kaçınılmazlık unsurunun bulunup bulunmadığı, dayanak olgu ve gerekçeleriyle tartışılarak, bulunuyor ise bunun oranı açıklanmalı, bu yönde teselsül hükümlerine dayanılamayacağı da gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.
O halde; taraflar avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 20.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.