Mahkemesi :İş Mahkemesi
Dava, iş kazası sonucu yaralanıp akabinde ölen sigortalıya yapılan sağlık gideri ve hak sahiplerine bağlanan peşin sermaye değerli gelirlerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca rücuan tazmini istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum vekilinin tüm, davalılar vekillerinin, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Dava, iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 26. maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve ....sayılı kararı ile 26. maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, ilk peşin değerli gelirler ile harcama ve ödemelerin; tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı kısmına hükmedilmesi gereğine ilişkin mahkeme yaklaşımı usul ve yasaya uygun bulunmakla birlikte; haksahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirler toplamının, sosyal yardım zammıyla birlikte 67.954,78 TL olduğu belirginken; ilk peşin sermaye değerli
gelir yönünden, hükmedilebilecek miktarın tespitinde, anılan değerin esas alınması gereği gözetilmeksizin; peşin sermaye değeri hesap tablosunda yer alan, artışları da içeren değerlerin, esas alınmış olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ:Hüküm fıkrasının içeriğinin tamamen silinerek yerine;
“1-Davanın kısmen kabul kısmen reddine;
87.289,15 TL Kurum alacağının gelirlerde onay, tedavi giderlerinde sarf tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile davacı kuruma verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine;
2-492 sayılı Harçlar Kanununa göre, 5.185,03 TL harcın davalılardan müteselsilen tahsili ile hazineye gelir kaydına;
3-Davacı tarafından yapılan toplam 485,50 TL yargılama giderinden, red-kabul oranına göre 412,68 TL'nin davalılardan müteselsilen tahsili ile davacı Kuruma verilmesine, bakiye yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına;
4-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre takdir edilen 8.383,13 TL avukatlık parasının davalılardan müteselsilen tahsili ile davacı Kuruma verilmesine, kısmen ret nedeniyle davalılar lehine aynı tarife uyarınca takdir olunan 1.881,57 TL yargılama giderinin davacı Kurumdan alınarak davalılara verilmesine,” ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan alınmasına, 19.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy