Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi
Dava, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.
Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, davacının yanında çalışan işçilerin fiili çalışması olmadığından ödeme emri ile bildirilen fark primlerinin iptaline, İdari para cezası talebinin idari yargının görev alanına girdiği anlaşıldığından görev yönünden reddine karar verilmiştir.
Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun, katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2012 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427’nci maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.690,00 TL. olarak değiştirmiştir.
Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.
Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının saptanmasında alacağın tamamının gözetilmesi; tümü dava konusu yapılan bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427’nci maddesi hükmü gereğidir.
Somut olayda; dava dilekçesinde belirtilen ve dava konusu yapılan ödeme emrine konu fark prim borcunun tamamının 880,96 TL olması karşısında, dava konusu tutar yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna başvurulması olanaksızdır.
O halde, davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibarıyla kesinlik nedeniyle reddi gerekmektedir.
2-Hâkim; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 74. (Hukuk Muhakemeleri Kanunu 26.) maddesi olan "her iki tarafın iddia ve müdafaaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye hüküm veremez" kuralına bağlı biçimde hüküm kurmalıdır.
Dava konusu olayda; davacı vekilinin, 21.11.2012 havale tarihli dilekçesi ile aslen davalı Kurumca davacıdan talep edilen fark prim tutarının ve bu primler için işlemiş gecikme faizi tutarının iptalini istediğini belirtmiş olması karşısında, idari para cezasına dair herhangi bir talep olmadığı halde, idari para cezası hakında görev yönünden red kararının verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
S O N U Ç:
1-Hüküm fıkrasının başında yer alan “KISMEN” ibaresi ile idari para cezası ile ilgili olan “İdari para cezası talebinin idari yargının görev alanına girdiği anlaşıldığından görev yönünden reddine” ibarelerinin hükümden çıkartılmasına;
2-Hüküm fıkrasının davalı Kurum lehine vekâlet ücreti ile ilgili 3. bendinin hükümden çıkartılmasına;
3-Hüküm Fıkrasının yargılama giderleri ile ilgili 4. bendinde yer alan “kabul-red oranına göre 124,50 TL'sinin” ve “kalanın davacı üzerinde bırakılmasına” ibarelerinin hükümden çıkartılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 10.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy