.....
Davacı, 2926 sayılı Kanun kapsamınd....... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, bozmaya uyularak, yazılı biçimde davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum avukatının, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Bozma sonrası yürütülen yargılama sürecinde, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 123. maddesi kapsamında bozmaya konu dönem yönünden davanın geri alınması ve davalı Kurumun da buna muvafakat etmesi karşısında, mahkemece, bozma dışında kalan dönem yönünden davanın kabulüne, geri alınan dönem yönünden ise, esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmedilip, leh ve aleyhe yargılama gideri ve vekalet ücreti takdir edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak, her iki taraf lehine ayrı ayrı hükmedilen vekalet ücretinin, her ikisinin de, Kurumdan tahsiline biçiminde karar tesis edilmiş olması yerinde görülmemiştir.
Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Hüküm fıkrasının, (6) nolu bendinin 3. satırında yer alan “davalıdan” sözcüğünün silinerek, yerine, “davacıdan” sözcüğünün yazılmasına, yine anılan bendin son satırında yer alan “davacıya” sözcüğünün silinip, “davalıya” sözcüğünün yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
....