.......
Davacı, iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirlerin ve diğer ödemelerin, ilk davadan kalan kusur farkının, 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, bozma üzerine, ilamında belirtildiği üzere davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1- 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, avukatının temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacı Kurumun temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamada, Dairemizin 2010/ 17074 – 2012/ 5985 sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ise de; bozma ilamı gereklerinin tümüyle yerine getirilmediği, zira, Kurumun bakiye zararı belirlenirken, ilk davada hüküm altına alınan gelirin tamamının düşüldüğü, oysa bozma ilamında belirtilen Hukuk Genel Kurulunun 07.5.2008 gün ve 10-363 Esas, 366 Karar sayılı ilamında da belirttiği üzere, sigortalı veya hak sahiplerine bağlanan gelirde meydana gelen her artış ya da değişikliğin ayrı bir olgu niteliğinde bulunup, ilk peşin değerli gelir ile artışlar nedeniyle açılan ilk rücu davasının kesinleşmiş olmasının, ilk peşin değerli gelirin (ilk davada hüküm altına alınmayan) kusur farkı nedeniyle kesin hüküm engeli oluşturmayacağının, eldeki davada, sürekli iş göremezlik gelirinin ilk peşin sermaye değerinin, artışlardan bağımsız, ayrı bir olgu, ayrı bir değer ifade ettiğinin, davacı Kurum yönünden kazanılmış hak oluşturması ve kesin hüküm nedeniyle olumsuz dava şartı niteliğinde bulunmaması karşısında, mahkemece, ilk peşin değerli gelirin hüküm altına alınmayan bölümünün kabulü gerektiğinin, davalının kusurunun %70 olarak belirlendiği ilk davada, talebin %10 olduğu, dolayısıyla hükmedilen miktar içinde bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirlerin %10 karşılığı dışında artışlar da bulunduğunun gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.
./..
-2-
Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin 4. bendi hariç, tümüyle silinerek yerine;
“Davanın kısmen kabulüne,
33.819, 60 TL gelirin onay, 965,29 TL geçici işgöremezlik ödeneği ve 1.156,01 TL tedavi giderlerinin sarf ve ödeme tarihlerinden yasal faizi ile davalılardan müştereken müteselsilen alınıp davacıya verilmesine,
2.455,14 TL ilam harcının davalılardan müştereken müteselsilen alınıp hazineye irat kaydına,
4.203,49 TL vekalet ücretinin davalılardan müştereken müteselsilen alınıp davacıya verilmesine,
440 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalılardan verilmesine” sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 17.09.2013 günü oybirliği ile karar verildi.
.....
Full & Egal Universal Law Academy