Mahkemesi :İş Mahkemesi
Davacı Kurum, 04.08.2004 tarihinde meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremez hale gelen sigortalıya yapılan sosyal sigorta yardımlarının 506 sayılı Kanunun 26/1’inci ve 2. maddeleri gereği davalılardan rücuan, müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne 12.586,35 TL Kurum alacağının 5.744,69 TL sının tahsis onay masraf sarf ve tediye tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya ödenmesine, kalan 6.841,66 TL alacağın da tahsis onay masraf sarf ve tediye tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı şirketten alınıp davacıya ödenmesine, karar verilmiştir.
Hükmün, davacı Kurum avukatı ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Hüküm, İş Mahkemesi tarafından verilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesi hükmüne göre, İş Mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir.
Davaya konu olayda; hüküm 20.07.2012 tarihinde temyiz eden davalı ...’nın aynı konutta oturan babası Kadir Feza İmzasına tebliğ edilmiş,temyiz ise katılma yoluyla 14.08.2012 tarihinde gerçekleşmiştir. 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı da göz önünde tutularak İş Mahkemelerinden verilen kararlara karşı katılma yoluyla temyiz olanağının bulunmadığı anlaşıldığından, davalı ...’nın kararın tebliğinden 8 gün geçtikten sonra sunduğu temyiz dilekçesinin süre aşımı yönünden REDDİNE;
2-Davacının temyizi açısından yapılan incelemede ise;
Eldeki davada, davacı kurumun fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak, üç davalı hakkında da dava açarak 5744,69 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istediği, mahkemece aldırılan hesap raporu sonrasında ise Kurum vekilinin
verdiği ıslah dilekçesi ile BK’nun 142. maddesi hükmünün (6098 Sayılı Borçlar Kanunu’nun 162 vd. maddeleri) de gözönünde tutulması talebini de içerir biçimde 6841,66 TL’nin daha davalıdan tahsilini talep ettiği anlaşılmakta olup, Mahkemece davacının tüm davalılar hakkında müteselsilen sorumluluk esasları gereğince talebe hükmedilmesi gerekirken, 52 TL yargılama giderinin de eksik hesaplanması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Hüküm fıkrasının tamamen silinmesine, yerine;
“Davanın Kabulüne;
1-12586,35TL Kurum zararının, gelirler yönünden onay tarihi olan 16.12.2005 tarihinden, ödemeler yönünden ödeme, harcamalar yönünden ise sarf tarihlerinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı Kuruma ödenmesine
2-492 Sayılı Harçlar Kanunu gereğince alınması gerekli 748 TL ilam harcının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile hazineye irat kaydına,
3-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1510,36 TL avukatlık ücretinin davalılardan müştereken ve müteelsilen tahsili ile davacıya verilmesine,
4-Davacının yapmış olduğu 937,00 TL bilirkişi ücreti, 25,50 TL tebliğat olmak üzere 962,50 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,” fıkralarının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınmayan temyiz harcının davalılardan ...'dan alınmasına, 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.