Mahkemesi :İş Mahkemesi
Dava, tedavi giderinin tahsili istemine ilişkindir.
Davacı ... adına Av. ... ile davalı ... (Devredilen Bağ-Kur Genel Müdürlüğü) adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... 2. İş Mahkemesince verilen 04.07.2013 günlü ve 876/266 sayılı hükmün davalı Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine, yerel Mahkeme tarafından, hükmün, kabulüne karar verilen miktar itibariyle kesin bulunduğundan bahisle davalı Kurum vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
Bu kez, temyiz isteminin reddine ilişkin 19.07.2013 günlü işbu ek kararın davalı Kurum vekilince yasal süresi içinde temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2013 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1820,00 TL olarak değiştirmiştir.
Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi gözetilerek, HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.
Somut olayda yerel mahkemenin gerekçesi de gözetildiğinde, hüküm altına alınan 1565,35 TL alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna başvurulması hükmolunan miktar itibariyle mümkün bulunmadığından; Mahkemenin, davalı vekilinin temyiz itirazına ilişkin 19.07.2013 tarih ve 876/266 sayılı ek kararının ONANMASINA, 15.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.