Mahkemesi :İş Mahkemesi
Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-) 506 sayılı Yasanın Ek 5. Maddesi ile kazanılan hizmetler işveren tarafından primi ödenmiş hizmetler üzerinden kazanılacağından ve mülga 506 sayılı Yasanın 77, 79 ve 85. maddeleri ile Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinde belirtilen şekilde ve yine 5510 sayılı Yasanın 3. Maddesinin 5754 sayılı Yasanın 1. Maddesi ile değişik 14 ve 15. Alt bentlerinde belirtildiği şekilde ay 30 gün, yıl ise 360 gün olarak bildirilen süreyi ifade ettiğinden ve hesaplamanın bu şekilde bildirilen hizmet cetvelindeki primi ödenmiş günler üzerinden yapılması gerekirken, mahkemece, davacının hizmet cetvelinde, davalı işverenin işyerinden 01.08.1999 ile 15.10.1999 tarihleri arasındaki çalışmasında, 1999/3. döneminden 45 günlük çalışmaya ilişkin bildirim dikkate alınmadan, 20.09.1999 – 31.12.1999 tarihleri arasında 100 günlük çalışmanın tespiti kabul edilerek, 1999/3. döneminde toplam 145 gün çalışma meydana gelecek şekilde hüküm kurulması;
3-) 20.05.2006 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanununun 36'ncı maddesi hükmüne göre; ilgili kanunlarda yer verilmemiş olsa dahi, Kurumun taraf olduğu davalar, icra kovuşturmaları ile ilamların harçlardan müstesna olduğu göz önünde bulundurulmaksızın, davalı kurumu harçtan sorumlu tutulacak şekilde hüküm tesisi;
4-) Yargılama harç ve giderlerinin davada haksız çıkan, yani, aleyhine hüküm verilen tarafa yükletileceği yönündeki Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 417. maddesi dikkate alınmayarak, geniş anlamda yargılama giderleri kapsamında yer alan ve 492 sayılı Harçlar Kanununda, özellikle bu kanuna bağlı (1) sayılı tarifede gösterilen maktu karar ve ilam harcından bakiye kalan harçtan davalı işverenin sorumlu tutulmaması;
Usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
S O N U Ç: Hüküm fıkrasının;
1- (1) numaralı bendinin (3) numaralı paragrafında yer alan “100 gün” silinerek, yerine, “75 gün” yazılmasına, hüküm fıkrasının;
2- (2) numaralı bendinin silinerek, yerine, “Peşin yatan 9,92 TL harcın mahsubu ile, bakiye kalan 11,23 TL. harcın, davalı Kurum harçtan muaf olduğundan davalı işverenden tahsil edilerek hazineye irat kaydedilmesine,” yazılmasına;
3- (4) numaralı bendinin sonuna (davalı kurum harçtan muaf olduğundan yargılama giderinin 540,29 TL sından sorumlu olmak üzere)" cümlesinin eklenmesine ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan .... Turizm İnşaat San. Tic. A.Ş.’den alınmasına, 08.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.