Mahkemesi :İş Mahkemesi
Dava, 506 sayılı Kanunun 39.maddeye dayalı rucüan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Dava, itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece verilen kararın davacı ... Başkanlığı avukatı tarafından (8) günlük yasal süresinde temyiz edilmesi üzerine, ilk derece mahkemesince, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesi gereğince hükmün kesin nitelikte olması nedeniyle 13.12.2012 tarihinde temyiz dilekçesinin reddedildiği, redde ilişkin ek karar 03.01.2013 günü kendisine tebliğ edilen davacı Kurum vekilince bu kez işbu ek karara karşı 29.01.2013 tarihinde temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmaktadır.
1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesinde; temyizi olanaklı olmayan karara ilişkin temyiz isteminin mahkemece reddedilip, Yargıtay’a gönderme için yatırılan para kullanılarak ret kararının ilgiliye tebliğ edileceği, anılan kararın, tebliğden itibaren (7) gün içinde temyiz edilebileceği ve temyiz edilip gerekli giderler de yatırıldığı takdirde dosyanın kararı veren mahkemece Yargıtay’a yollanacağı, Yargıtay’ın ilgili dairesince temyiz isteminin reddine ilişkin karar bozulursa, ilk temyiz dilekçesine göre temyiz isteminin inceleneceği belirtilmiştir.
İnceleme konusu davada, temyiz isteminin reddine ilişkin ek karara karşı yasal (7) günlük süre içerisinde temyiz yoluna başvurulmadığı belirgin olup, temyiz dilekçesinin süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekmektedir.
S O N U Ç : Davacı Kurum vekilinin, temyiz isteminin reddine ilişkin 13.12.2012 tarihli ek karara yönelik temyiz dilekçesinin süre aşımı nedeniyle REDDİNE, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy