Mahkemesi :İş Mahkemesi
Davacı, yaşlılık aylıklarının tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun geçiş hükümlerini içeren aynı yasanın Geçici 7. maddesi hükmü karşısında, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanun hükümleridir.
506 sayılı Kanunun, Aylığın başlangıcı başlıklı 62. maddesinde “Sigortalı olarak çalıştığı işten ayrıldıktan sonra yazılı istekte bulunan ve yaşlılık aylığına hak kazanan sigortalıya bu isteğinden sonraki ay başından başlanarak yaşlılık aylığı bağlanır.” hükmü öngörülmüştür. Dosyadaki mevcut hizmet cetveline göre davacının 01.02.2008 – 03.03.2009 döneminde aralıksız olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. İşten ayrılma şartını yerine getirmeden, 08.02.2008 tarihinde yaşlılık aylığı bağlanması için davacının yazılı istekte bulunduğu anlaşıldığından, anılan Kanunun açık hükmü karşısında, (01.04.2009 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı gözetilerek) davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Kabule göre, davacının yaşlılık aylığı bağlanması için gereken prim ödeme gün sayısına sahip olup olmadığının kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulmamış olması, isabetsizdir.
O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.