Mahkemesi :İş Mahkemesi
Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalıların vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının 15.10.1992-30.09.2008 tarihleri arasında davalı işyerindeki geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 3022x0,25=756 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigorta primi ödenmiş günlerine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “Davacının davalı ... fabrikasının rafineri bölümündeki 15/10/1992-20/02/1993 tarihleri arasında 125 gün, 01/09/1993- 14/02/1994 tarihleri arasında 163 gün, 12/09/1994-07/02/1995 tarihleri arasında 145 gün, 04/09/1995-05/02/1996 tarihleri arasında 151 gün, 02/09/1996-26/02/1997 tarihleri arasında 174 gün, 01/09/1997-22/02/1998 tarihleri arasında 171 gün, elektrik bölümünde 22/06/1998-31/08/1998 tarihleri arasında 68 gün, rafineri bölümünde 01/09/1998- 23/03/1999 tarihleri arasında 202 gün, 27/08/1999-15/03/2000 tarihleri arasında 197 gün, 02/09/2000-15/03/2001 tarihleri arasında 193 gün, 09/07/2001- 24/01/2002 tarihleri arasında 195 gün, 15/07/2002-22/03/2003 tarihleri arasında 247 gün, 17/09/2003-17/01/2004 tarihleri arasında 120 gün, 04/09/2004-18/01/2005 tarihleri arasında 134 gün, 01/09/2005-07/02/2006 tarihleri arasında 156 gün, 07/08/2006-30/09/2006 tarihleri arasında 53 gün, BŞF rafineri bölümünde 01/10/2006-31/01/2007 tarihleri arasında 119 gün, 19/03/2007-04/12/2007 tarihleri arasında 255 gün, 24/12/2007-31/01/2008 tarihleri arasında 36 gün, 02/06/2008-30/09/2008 tarihleri arasında 118 günlük çalışmalarının itibari hizmet süresinden sayılmasına,” karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek yerine “1-Davacının ... ve ... Şeker Fabrikalarının rafineri ve elektrik bölümündeki 15.10.1992-30.09.2008 tarihleri arasında geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 3022x0,25=756 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigorta primi ödenmiş günlerine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.