Mahkemesi :İş Mahkemesi
Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalıların vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının 15.08.1991-30.09.2008 tarihleri arasında davalı işyerindeki geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 3983x0,25=996 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigorta primi ödenmiş günlerine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “Davacının davalı ... fabrikasının rafineri bölümündeki 15/08/1991-23/02/1992 tarihleri arasında 188 gün, 04/09/1992-14/10/1992 tarihleri arasında 40 gün, makinistlik bölümünde 15/10/1992-23/02/1993 tarihleri arasında 128 gün, 30/08/1993-13/02/1994 tarihleri arasında 163 gün, 09/09/1994- 07/02/1995 tarihleri
arasında 148 gün, 01/09/1995-05/02/1996 tarihleri arasında 154 gün, 19/08/1996-26/02/1997 tarihleri arasında 187 gün, 18/08/1997-22/02/1998 tarihleri arasında 184 gün, 13/08/1998-26/03/1999 tarihleri arasında 223 gün, 09/06/1999-15/03/2000 tarihleri arasında 276 gün, 31/08/200-15/03/2001 tarihleri arasında 194 gün, 02/08/2001-24/01/2002 tarihleri arasında 172 gün, 11/03/2002-05/08/2002 tarihleri arasında 144 gün, 16/09/2002-23/03/2003 tarihleri arasında 187 gün, 13/05/2003-26/01/2004 tarihleri arasında 253 gün, 09/03/2004-18/01/2005 tarihleri arasında 309 gün, 23/03/2005-07/02/2006 tarihleri arasında 314 gün, 12/04/2006-30/09/2006 tarihleri arasında 168 gün, BŞF makinistlik bölümünde 01/10/2006-31/01/2007 tarihleri arasında 119 gün, 19/03/2007-04/12/2007 tarihleri arasında 255 gün, 03/04/2008-30/09/2008 tarihleri arasında 177 gün çalışmalarının itibari hizmet süresinden sayılmasına,” karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek yerine “1-Davacının ... ve ... ... Fabrikalarında makinistlik bölümündeki 15.08.1991-30.09.2008 tarihleri arasında geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 3983x0,25=996 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigorta primi ödenmiş günlerine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy