Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün davacı Kurum avukatı ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-6100 sayılı HMK nun “yargılama giderlerinin kapsamı” başlığını taşıyan 323. maddesinde yargılama giderlerinin hangi kalemleri kapsadığı tek tek sayılmış, “yargılama giderlerinden sorumluluk” başlığını taşıyan 326. maddede “kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği,” “yargılama giderlerine hükmedilmesi” başlığını taşıyan 332. maddesinde ise “yargılama giderlerine, mahkemece resen hükmedileceği, yargılama gideri, tutarı, hangi tarafa ve hangi oranda yükletildiği ve dökümün hüküm altında gösterileceği,” hüküm altına alınmıştır.
Somut olayda; 05.05.2005 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucu yaşamını yitiren sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin tahsili yönündeki talebe ilişkin davanın yasal dayanağının, 1479 sayılı Yasanın 63. maddesi olduğu halde, Mahkemece; 5510 sayılı Yasanın 21. maddesi olarak gösterilmesi ve hükümde tartışılmasının sonuca etkili olmamasına göre bozma nedeni yapılmamıştır.
Bununla birlikte, faizin başlangıç tarihi olan bağlanan gelirin onay tarihinin 05.12.2008 olmasına rağmen, yanılgılı değerlendirme sonucu 02.03.2009 tarihi olarak yanlış yazılması ,
01.01.2013 tarih 28515 sayılı sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 69 nolu Harçlar Kanunu Genel Tebliği uyarınca kabul edilen miktar üzerinden %o68,31 oranında harca hükmedilmesi yerine, yanılgılı değerlendirme sonucu harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Hüküm tarihinde yürürlükte olan tarife uyarınca, kabulüne karar verilen miktar üzerinden hesaplanan 1.285,84 TL nispi vekalet ücreti yerine, maktu 1.320,00TL vekalet ücretine hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. Maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. Maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. bendinde yazılı “02.03.2009” tarihinin silinerek yerine “05.12.2008” tarihinin yazılmasına, 2. bendinin tamamen silinerek yerine “ 2- Alınması gereken 731,96TL nispi harcın davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydına” cümlesinin yazılmasına, 3. bendinde geçen “1.320,00” rakamlarının silinerek yerine “1.285,84” rakamlarının yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 28.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.