Mahkemesi :İş Mahkemesi
Dava, trafik-iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davacı ... Başkanlığı, davalı .... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddine;
2-Hukuk Genel Kurulunun 13.03.2013 gün 2012/10-1156 E. 2013/339 K. sayılı kararlarında da belirtildiği üzere, trafik kazası sonucu genel sağlık sigortalısına yapılan sağlık giderlerinin zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi limiti kapsamında kalan kısmı için, 6111 sayılı Kanununun 59. maddesi ile 2918 sayılı Kanununun 98.maddesinde yapılan değişikliğin yürürlük tarihi olan 25.02.2011 tarihinden itibaren, sigorta şirketlerine, Güvence Hesabına, sürücü ve işletene karşı, Kurumun rücu hakkı sona ermiştir.
Açıldığı tarihteki mevzuat ve içtihatlara uygun olarak açılan davadaki tedavi giderleri kapsamındaki Kurum talebinin yasal dayanağını oluşturan düzenlemenin, yargılama sürecinde yürürlüğe giren kanun hükmü uyarınca ortadan kalkması nedeniyle oluşan hukuksal durum gereğince, bu talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde, tarafların sorumluluğu bulunmadığı halde; davacı Kurumun davada haksız çıkan taraf olarak nitelenip vekalet ücreti ile sorumluluğuna hükmedilmiş olması,
3-Zorunlu mali sorumluluk sigortası; “Motorlu bir aracın karayolunda işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına, bir şeyin zarara uğramasına neden olması halinde, o aracı işletenin, zarara uğrayan üçüncü kişilere karşı olan mali ve hukuki sorumluluğunu belli limitler dahilinde güvence altına almak” üzere oluşturulmuştur. Dolayısıyla sigorta şirketinin, Kurumun rücu alacağından sorumluluğu; kaza tarihi itibariyle geçerli olan poliçede yazılı sorumluluk limiti ile sınırlı olup, harç, yargılama giderleriyle vekalet ücretinden sorumluluğun, poliçe limiti kapsamındaki ödeme yükümlülüğüyle orantılı olarak belirlenmesi gereğinin gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen geçici 3. madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ : Hükmün fıkrasında davalı yararına vekalet ücreti ile ilgili “Davalı şirket kendini vekil ile temsil ettirdiğinden davanın konusuz kalan kısmı göz önüne alınarak karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. gereğince hesabedilen 400,00 TL nisbi vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalı şirkete verilmesine,” cümlesinin silinerek hüküm fıkrasından çıkarılmasına,
Harç, yargılama giderleri ve vekalet ücreti takdirine ilişkin bentlerinde yer alan “davalılardan” sözcüğünden önce gelmek üzere “davalı ...,Ş. yönünden yalnız poliçe limiti ile sınırlı olarak sorumlu olmak kaydıyla” ibarelerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ... Sigorta A.Ş.'den alınmasına, 10.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy