Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... ile 1-T.C. ... adına Av. ... 2-.... adına Av. ... 3-... aralarındaki dava hakkında ...İş Mahkemesinden verilen 02.10.2013 günlü ve 2012/148-2013/569 sayılı hükmün, davalı ... ve .... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Aleyhine dava açılarak hüküm kurulan davalı ...’a gıyabi hükmün “ ...a” adresine Tebligat Kanununun 21. Maddesine göre tebliğ edildiği, tebligat parçası üzerinde bu adresin mernis adresi olduğunun belirtildiği, nüfus kaydında ise yerleşim yeri adresinin “ ...” olduğu anlaşılmıştır.
Bazı maddeleri dışında 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Kanunun 3. maddesi ile değişik 7201 Sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/2. maddesinde, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” Düzenlemesi gözetilerek; gıyabı hükmün davalı ...’a adres kayıt sisteminde kayıtlı “ ... ” adresine yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. Maddesinde yer alan 1086 sayılı Yasanın temyize ilişkin hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkin düzenleme gereğince) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davalılar Güneş Sig. AŞ ile ... vekillerinin temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.