Mahkemesi :İş Mahkemesi
Dava, davacının 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 31/2. maddesi uyarınca sakatlık indiriminden faydalanması amacıyla maluliyet oranının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde görevsizlik kararı verilmiştir.
Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi Dr. ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Davada, Mahkemenin idari yargının görevli olduğuna ilişkin tespiti yerindedir. Bununla birlikte, 6100 sayılı HMK'nın 114 maddesinde dava şartları “…a) Türk mahkemelerinin yargı hakkının bulunması. b) Yargı yolunun caiz olması. c) Mahkemenin görevli olması. ç) Yetkinin kesin olduğu hâllerde, mahkemenin yetkili bulunması….” olarak sayılmış olup, Mahkemece davanın yargı yolu bakımından reddine karar verilmesi gerekirken görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Hüküm fıkrasının birinci bendinin tümüyle silinerek, yerine, "6100 sayılı HMK'nın 114/1-b maddesine göre yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle davanın usulden reddine," ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 27.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.