Mahkemesi :İstanbul 7. İş Mahkemesi
Tarihi :22.01.2014
No :2009/788-2014/8
Dava, 3201 sayılı Kanun hükümlerine göre yaptığı borçlanmanın geçerli olduğunun ve yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemlerine ilişkindir.
Mahkemece, bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- 1971 – 1985 yılları arasında Almanya’da geçen çalışmalarının 3201 sayılı Kanun kapsamında davalı Kuruma borçlanan davacının 05.10.1994 tarihli tahsis talebinin davalı Kurum tarafından kesin dönüş şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle reddedilmesi ve borçlanma işleminin de iptali üzerine; davacı, borçlanmasının geçerli olduğunun ve yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Davanın kabulüne ilişkin Mahkemenin ilk kararı Dairemizin 04.06.2009 gün 5196 / 10195 sayılı ilamı ile bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davacıya 01.10.2001 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.
Dosya kapsamındaki Almanya Hizmet Cetveli’nden (TR4 formül), davacının Alman Rant Sigortası kapsamında olmak üzere 23.10.2000 tarihine kadar zorunlu prim süresine tabi olarak çalıştığı, 24.10.2000 – 31.12.2000 tarihleri arasında hastalık bakım parası ödemesi aldığı ve 01.01.2001 – 31.03.2010 tarihleri arasında ise zorunlu prime tabi bakım işi çalışmasının bulunduğu; Almanya Aylık Bağlama Kararı’ndan (TR7 formül) 01.04.2010 tarihinden itibaren Almanya Rant Sigortasından yaşlılık aylığı aldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının 3201 sayılı Kanunun 3’üncü maddesi kapsamında yurda kesin dönüş şartının 31.03.2010 tarihi itibariyle gerçekleştiğinin kabulüyle ancak 01.04.2010 tarihinden itibaren Türkiye’de yaşlılık aylığı bağlanabileceği nazara alınmaksızın, davacının Almanya’da 01.11.2001 tarihinden itibaren maluliyet aylığı aldığından bahisle yazılı şekilde 01.10.2001 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesi; usûl ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy