Mahkemesi : Uşak 2. İş Mahkemesi
Tarihi : 26.11.2013
No : 2013/312-2013/181
Dava, Alman rant sigortasına girilen 05.03.1973 tarihinin Türkiye’de sigorta başlangıcı olduğunun ve borçlanılan süreler 5510 sayılı Kanunun 4/1-a maddesi kapsamında değerlendirilip dava tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemlerine ilişkindir.
Mahkemece, davacının sigorta başlangıç tarihinin 05.03.1973 tarihi olduğunun tespitine, borçlanmanın 5510 sayılı Kanunun 4/1-a maddesi kapsamında değerlendirilmesi isteminin reddine karar verilmiştir.
Hükmün, taraf avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Türkiye’de sigortalı olarak tescili bulunmayan davacının, 04.07.2011 tarihli borçlanma başvurusu ve 28.09.2011 tarihli ödeme üzerine, Almanya’da geçen sigortalılık sürelerinden 5400 günün 5510 sayılı Kanunun 4/1-b maddesi kapsamında değerlendirileceğine ilişkin mahkemenin kabulü yerindedir.
Yaşlılık aylığı bağlanması için davadan önce Kuruma başvurusu bulunmayan davacı, iş bu dava ile yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin de tespitini istemiş olup, Mahkemece, anılan taleple ilgili olumlu-olumsuz karar verilmemiş olması, isabetsiz bulunmuştur.
Davacının TR-4 belgesinden, 05.03.1973 tarihinden başlayarak 31.01.2011 tarihine kadar olan yurtdışında geçen süresinin tamamının 3201 sayılı Kanun gereğince borçlanılabilecek sigortalılık süresi olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacının 05.03.1973 tarihli sigorta başlangıcı ile 5510 sayılı Kanunun 4/1-b maddesi
kapsamında sayılan 5400 günlük (== 05.03.1973 – 05.03.1988 tarihleri arası 15 tam yıl) sigorta süresinin borçlanma ile Türkiye’de geçmiş sigortalılık süresi olduğu gözetilerek yaşlılık aylığı şartları buna göre tartışılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, anılan talep değerlendirilmeksizin karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 12.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.