İş Mahkemesi
Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde,davanın kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Hükmün davacı ... tarafından 13.11.2013 tarihinde temyiz edilmesi üzerine Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 434/3 maddesi uyarınca muhtıra tebliğ edildiği, muhtıra tebliğinin Tebligat Kanunun 21. maddesi uyarınca tebliğinin usulüne uygun bulunmadığı, bilahare muhtıra gereğinin yerine getirilmediği gerekçesiyle, davacı Kurum vekilinin temyiz başvurusunun reddine ilişkin 13.01.2014 tarihli ek karar verildiği anlaşılmakla;
Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 432/ son maddesi uyarınca, temyiz isteminin reddine dair 13.01.2014 tarihli ek kararın BOZULMASINA;
2-Hükmün esasına ilişkin taraf avukatlarının temyiz itirazları yönünden ise;
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle hükmün dayandığı gerektirici sebeplere ve özellikle; 506 sayılı Kanunun 92. maddesi gözetilmek suretiyle haksahibine bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri ve ödenen sosyal yardım zammı toplamının belirlenmesi gereğinin hüküm sonucunu değiştirmeyeceği ve bu durumun açılacak ek rücu davasında gözetilmesinin mümkün olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan alınmasına, 19.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.