Dava, ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.
Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne ve 11/02/2014 tarihli ek karar ile kabule konu tutar yönünden temyiz sınırının altında kaldığından bahisle davalı Kurum’un temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
Hükmün ve 11/02/2014 tarihli ek kararın davalı Kurum vekilince 17/02/2014 tarihinde tebliğinden sonra 20/02/2014 tarihinde, temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1- Kesinlik sınırı belirlenirken; alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının tespitinde alacağın tamamının gözetilmesi, tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3.maddesi gereğince 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kunun'nun 427.maddesi hükmü gereğidir.
Toplamları 5724,21 TL tutarında olan ödeme emirlerinin iptaline ilişkin olan davada, davacı yönünden kabule konu olan toplam tutarın, karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının üzerinde bulunmasına göre; davalı Kurum vekilinin temyiz isteminin, miktar yönünden temyiz sınırının altında kaldığından bahsetmek mümkün değildir.
O hâlde, davalı Kurum vekilinin temyiz isteminin kesinlik nedeniyle reddine dair mahkemenin 11/02/2014 tarihli ek kararının BOZULMASINA,
2- Davalı Kurum vekilinin asıl karara ilişkin temyiz itirazlarına gelince;
Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 07.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.