İş Mahkemesi
Dava, 506 sayılı Kanunun 10. ve 26. maddelerine dayalı rücuan tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün taraflar avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-) Davalı vekilinin temyiz istemi bakımından;
Mahkemeye başvuru aşamasında eksik yatırılan temyiz harcı ve posta giderinin 7 günlük sürede tamamlanması için düzenlenen uyarı yazısı tebliğ edilmesine karşın davalı vekilince eksiklik giderilmediğinden mahkemece 27.06.2013 tarihinde temyiz isteminin reddine karar verildiği, 17.07.2013 günü tebliğ edilen söz konusu ek karara karşı bu kez 19.07.2013 tarihinde temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmış olmakla, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi ile 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı dikkate alındığında, özellikle eksikliğin giderilmediği de gözetildiğinde usul ve kanuna uygun olan temyiz isteminin reddine ilişkin 27.06.2013 tarihli EK KARARIN ONANMASINA,
2) Davacı Kurum vekilinin temyiz itirazları yönünden;
Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenen yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 02.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy