Mahkemesi : Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
Tarihi : 31.03.2015
Dava, yersiz ödenen yaşlılık aylıkları toplamı 17.413,21TL’nin işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsili istemine ilişkindir.
Mahkeme, bozma sonrasında yapılan yargılamada davanın kısmen kabulüne, Yersiz ödeme tutarı 16.930,12 TL'nin 5510 sayılı kanununn 96/B bendi uyarınca 3 aylık süre gözetilerek 21/05/2009 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi ile beraber davalıdan tahsiline karar vermiştir.
Hükmün, davacı kurum ve davalı avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Davacı kurum avukatının temyiz itirazları bakımından;
21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun, katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2015 yılı için 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427’nci maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 2.080,00 TL. olarak değiştirmiştir.
Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.
Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının saptanmasında alacağın tamamının gözetilmesi; tümü dava konusu yapılan bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427’nci maddesi hükmü gereğidir.
Somut olayda, dava konusu yapılan tutarın 17.413,21 TL olması ve kabul edilen tutara göre temyize konu edilebilecek reddedilen tutarın kesinlik sınırının altında kalması karşısında, anılan karara karşı temyiz yoluna başvurulması olanaksızdır.
O halde davacı kurum avukatının temyiz dilekçesinin reddedilen miktar itibarıyla kesinlik nedeniyle reddi gerekmektedir.
2-Davalı avukatının temyiz itirazlarına gelince;
Hüküm İş Mahkemesinden verilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesi hükmüne göre, iş mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir.
Olayda, gerekçeli karar 24.04.2015 tarihinde temyiz eden davalı avukatına bizzat yöntemince tebliğ edilmiş, temyiz ise 05.05.2015 tarihinde vuku bulmuştur. Şu duruma göre davada 8 günlük temyiz süresi geçtiğinden 01.06.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı da göz önünde tutularak davalı şirket vekilinin temyiz dilekçesinin süre aşımı yönünden REDDİNE, 15.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.