Mahkemesi : İş Mahkemesi
Dava, 2926 sayılı Kanun ile 5510 sayılı Kanun'un 4,b/4. maddesi kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti ve 6111 sayılı Kanundan yararlanılması istemine ilişkindir.
Mahkemece, bozma üzerine, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne, 6111 sayılı Kanundan yararlanma hakkının bulunduğuna karar verilmiştir.
Hükmün, taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Davanın yasal dayanağı olan 2926 sayılı Kanunun “Sigortalılığın başlangıcı ve zorunlu oluşu” başlığını taşıyan 5. maddesinin birinci fıkrasında, “2. madde kapsamına girenler, on sekiz yaşını doldurdukları tarihi takip eden yıl başından itibaren sigortalı sayılırlar. Ancak, 7. maddede belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülükleri kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden ay başından itibaren başlar.” düzenlemesi ile anılan Kanunun 36. maddesi gereği olarak da, Kurumun prim alacaklarını Bakanlar Kurulu kararıyla ürün bedellerinden tevkif suretiyle tahsilinin olanaklı kılınması ve Mahkemenin, Yargıtay’ın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebileceği (Prof. Dr. ..., Usuli Müktesep Hak (Usule İlişkin Kazanılmış Hak) Dr. ..., ...Hukuk Fakültesi Yayınları No. 351 Ankara, 1974, sayfa 395 vd.) gözetilmeksizin, davacı adına 20.10.2000 tarihinde yapılan ilk tevkifatı takip eden aybaşı olan, 01.11.20000 tarihinden itibaren sigortalılığın başlatılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsizdir.
2- 6100 sayılı HMK'nun "yargılama giderlerinin kapsamı" başlığını taşıyan 323. maddesinde yargılama giderlerinin hangi kalemleri kapsadığı tek tek sayılmış, "yargılama giderlerinden sorumluluk" başlığını taşıyan 326. maddede "kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına
karar verileceği," "yargılama giderlerine hükmedilmesi" başlığını taşıyan 332. maddesinde ise "yargılama giderlerine, mahkemece resen hükmedileceği, yargılama gideri, tutarı, hangi tarafa ve hangi oranda yükletildiği ve dökümün hüküm altında gösterileceği," hüküm altına alınmıştır. Dava dilekçesindeki talebe göre, hüküm altına alınmayan süre yönünden davanın kımen reddine karar verilmiş iken davalı Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olması ve yargılama giderlerinde kabul/red oranı gözetilmeden davalı Kuruma yüklenmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ : Hükmün, 1. bendinin 1. paragrafının silinerek yerine "davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine";
1. bendinin 2. paragrafında yer alan "01.12.2000" tarihinin silinerek yerine "01.11.2000" yazılmasına;
3. bendinin silinerek yerine " 89,15 TL yargılama giderinin, kabul ve red oranları gözetilerek, takdiren 22,50 TL'sinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, bakiyesinin davacı üzerinde bırakılmasına" sözcüklerinin yazılmasına,
4. bendinin sonuna, "1.500 TL velalet ücretinin de davacıdan alınıp davalı Kuruma verilmesine" sözcüklerinin eklenmesine ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 05.5.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy