Mahkemesi : 4. İş Mahkemesi
Tarihi : 26.05.2015
Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine,temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Davacı, davalının işlettiği ... 09.11.2005 ile 21.04.2014 tarihleri arasında garson olarak kesintisiz hizmet akdiyle çalıştığı ve davalı Kuruma bildirilmeyen hizmet sürelerinin tespitine karar verilmesini istemiştir.
Dosya incelendiğinde, uyuşmazlık konusu dönemde, davalı işyerinden davacı adına kısmi bildirimler yapıldığı görülmüştür.
Mahkemece; davacının davalı F.. G..'ye ait işyerinden bildirilen çalışma süreleri dışında 2006 yılı Haziran ayında 29 gün, Temmuz ayında 30 gün; 2008 yılı Mayıs ayında 8 gün, Haziran ayında 30 gün, Temmuz ayında 30 gün; 2009 yılı Mayıs ayında 30 gün, Haziran ayında 30 gün, Temmuz ayında 30 gün; 2010 yılı Nisan ayında 10 gün, Mayıs ayında 30 gün, Haziran ayında 30 gün; 2011 yılı Ocak ayında 30 gün, Şubat ayında 30 gün, Haziran ayında 30 gün, Temmuz ayında 30 gün; 2012 yılı Mayıs ayında 30 gün, Haziran ayında 30 gün, Temmuz ayında 30 gün ve 2013 yılı Ekim ayında 30 gün hizmet aktine tabi olarak çalıştığının tespitine karar verilmiştir.
Mahkemenin, kararı eksik araştırma ve incelemeye dayalıdır. Bu tür sigortalı hizmetlerin saptanmasına ilişkin davaların kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu bulunduğu açıktır.
Davada, uyuşmazlık konusu; davalıya ait lokanta işyerinin, sezonluk bir işyeri olup olmadığı ve davacının çalışmalarının süreklilik arzedip arzetmediği noktasında toplanmaktadır
Mahkemece; davacının davalı işyerinden bildirilen süreler dışında her yılın Ağustos ve Eylül ayları hariç tutularak istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davalı işveren tarafından av yasağı bulunan dönemlerde bir kısım işçilerin çalışmadığı, yaz ayları için işyerinin açık bahçesi bulunmadığı için çalışılmadığı, içkili lokanta olduğu için ramazan ayında işyerinin kapalı olduğu ve çalışma olmadığı iddia edilmiştir.
Mahkemece her ne kadar davacının Ağustos ve Eylül aylarında davalı işyerinde çalışmadığı kabul edilmişse de, davalı işyerinin ramazan ayı için özel menü hazırlandığı, davacının av sezonunda buzhane ve çiftlik balıklarının satışının yapıldığı iddiasının gerçekçi olduğu, tanıkların yıl boyunca çalışmayı doğruladığı, davalı işyerinden davacı adına bazı yıllarda Ağustos ve Eylül aylarında da bildirimde bulunulduğu görülmüştür.
Samsun İl Kültür ve Turizm Müdürlüğünün cevabi yazısında; 1774 sayılı Kimlik Bildirme Kanunu çerçevesinde belgeli işletmelerin kapalı olacakları dönemleri İl kolluk kuvvetine bildirmekle yükümlü tutulduğu, Bakanlığın 2010/10 sayılı genelgesiyle ile kolluk kuvvetlerine ya da tesise bu bilgiyi İl Kültür ve Turizm müdürlüklerine de vermek zorunluluğu getirildiği, söz konusu işyerinin kapalı olduğuna ilişkin bir bildirim yapmadığı gözününe alınarak 2014 yılı için bütün yıl faaaliyetine devam ettiği bildirilmiştir. Mahkemece, tesislerin kapalı oldukları veya olacakları dönemleri bildirim zorunluluğunun bulunması karşısında 2010 yılı öncesi için kolluk kuvvetlerinden 2010 yılı sonrası için hem kolluk kuvvetlerinden hem de Samsun İl Kültür ve Turizm Müdürlüğünden davalı işyerinin yıl boyunca açık olup olmadığı hususu araştırılması gerekmektedir. Mahkemece, ayrıca, davacı vekili tarafından temyiz dilekçesine ekli davalı işyerine ait "iftar menüsü " fotoğraflarının ibraz ettiği görülmekle, bu fotoğrafların, davalıya ve tanıklara gösterilerek hangi döneme ait olduğu tespit edilmeli, böylece davalı işyerinin yıl boyunca faaliyet gösterip göstermediği araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu yazlı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir
O halde, taraf vekilllerinin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.