Mahkemesi : İş Mahkemesi
Dava, hizmet süreleri ile prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.
Mahkeme, davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar vermiştir.
Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Dava 5510 sayılı Kanun’un geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan, mülga 506 sayılı Kanun’un 79/10 hükmü uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.
506 sayılı Kanunun 4. maddesinde “sigortalıları çalıştıran gerçek ve tüzel kişiler” işveren olarak tanımlanmıştır. ”Çalıştıran” olgusu, tespiti istenen sürelere ilişkin hizmet akdinin tarafı konumunda olan ve hizmet akdini düzenleyen “işvereni” ifade etmektedir. Sigortalının taraf olduğu hizmet akdinin hangi işveren tarafından düzenlenmiş olduğu tespit edilip, hizmet tespitine yönelik davanın, anılan Yasanın 79/10. maddesine göre, sigortalıyı fiilen çalıştıran işverene yöneltmesi gerekir.
İncelenen dosyada; davacı, davalı ...'a ait ... dolmuş hattında şoför olarak 01/10/1998 - 22/10/2012 tarihleri arasında aylık net 1.350-TL ücret ile çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiş; Mahkemece, davacının davalıya ait 06 J 1423 plakalı minibüs işletmesi işyerinde 31/10/2003 tarihinde ayrıldığı, davalı yanındaki çalışmalar kesintiye uğramış olacağından
davacının işten ayrıldığı varsayılan 31/10/2003 tarihine ait yıl sonu olan 31/12/2003 ile davanın açıldığı 05/11/2012 tarihi arasında 506 sayılı yasanın 79/10 maddesinde öngörülen 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Somut dosyada; davacı ... plakalı minibüslerde çalıştığını iddia etmiş olup, ... plakalı aracın malikinin davalı olduğu, ... plaklı aracın malikinin ise dava dışı ... olduğu anlaşılmakla; davacının, ...plakalı aracın maliki her ne kadar davalının kardeşi ... ise de, söz konusu aracın davalı tarafından işletildiğini beyan etmesi karşısında, ... plakalı aracın vergilerinin kim tarafından yatırıldığı, davacının kimin emir, talimatı ve gözetimi altında çalıştığı, aracın gerçekte kim tarafından işletildiği ve böylelikle işverenin kim olduğu hususu araştırılarak sonucuna göre karar verilmelidir.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 19.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.