(506 S. K. m. 53) (5510 S. K. m. 25)
Dava: Dava, malullük aylığı tahsisi istemine ilişkindir.
Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.
Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Karar: Somut olayda; davacının 08.04.2004 tarihinde maluliyet aylığı tahsis talebinde bulunduğu, davalı Kurum tarafından 2/3 oranında çalışma gücünü kaybetmediği gerekçesi ile talebinin reddedildiği, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 15.02.2006 günlü raporu ile de çalışma gücünün 2/3 oranında kaybetmediğinin bildirildiği, 15.10.2012 tarihli Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu raporunda ve 17.07.2014 tarihli Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu raporunda da çalışma gücünün 2/3 oranında kaybetmediğinin bildirilmesi nedeni ile mahkemece davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.
Tahsis talep tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 506 sayılı Kanunun 53. maddesine göre,
Kurum hastanelerince düzenlenecek usulüne uygun sağlık kurulu raporları ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi sonucu çalışma gücünün en az 2/3ünü yitirdiği Kurumca tespit edilen sigortalı, malullük sigortası bakımından malul sayılır..
Öngörülen istisnaları dışında 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 25. maddesinin 1. Fıkrasına göre ise Sigortalının veya işverenin talebi üzerine Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurullarınca usulüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi sonucu, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün veya iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az % 60'ını, (c) bendi kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün en az % 60'ını veya vazifelerini yapamayacak şekilde meslekte kazanma gücünü kaybettiği Kurum Sağlık Kurulunca tespit edilen sigortalı, malûl sayılır.
Hal böyle olunca, tahsis talep tarihinde yürürlükte bulunan yasal düzenlemelere göre davacı yönünden malullük aylığı şartlarının oluşmadığı belirgin ise de, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın malullük aylığı şartlarını düzenleyen 25. maddesinde malullük aylığı için çalışma gücünün en az % 60'ını kaybetmenin yeterli olduğu gözetilerek, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alınarak davacının çalışma gücü kayıp oranının %60 oranında bulunup bulunmadığı ve başlangıç tarihi belirlenerek, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki esaslar göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.11.2015 gününde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy