Mahkemesi:İş Mahkemesi
Dava, davacının murisinin aldığı sürekli iş göremezlik gelirinin kendisine tahsis edilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davacı ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar Tetkik Hakimi ... tarafından okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Davalı Kurumun bütün temyiz itirazlarının reddi gerekir.
Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasının 20/3 maddesi olup, ilgili maddede "iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünü %50 oranının altında kaybetmesi nedeniyle sürekli iş göremezlik geliri bağlanmış iken ölenlerin, ölümün iş kazası veya meslek hastalığına bağlı olmaması halinde sigortalının almakta olduğu sürekli iş göremezlik geliri 34. madde hükümlerine göre hak sahiplerine gelir olarak bağlanır" hükmü düzenlenmiştir.
Yukarıdaki açıklamalar ışığında inceleme konusu dava değerlendirildiğinde; davacının murisi Cemal Harmanlı'nın meslek hastalığından %30 oranında malul kalması nedeniyle sürekli iş göremezlik geliri alırken 16.08.2002 tarihinde vefat ettiğinden bahisle sürekli iş göremezlik gelirinin kendisine 01.04.2010 tarihinden itibaren başlatılmak üzere tahsis edilmesi talebiyle dava açtığı mahkemece sürekli iş göremezlik gelirinin 5510 sayılı Yasanın 55/2 fıkrasındaki güncelleme işlemi yapılmaksızın ancak üçüncü fıkrasında belirtilen alt sınır gözetilerek aynı yasanın 34. Maddesi uyarınca 01.04.2010 tarihinden itibaren gelir olarak bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.
Davacıya 5510 sayılı Yasanın 34. maddesi gereğince sürekli iş göremezlik gelirinin bağlanmasına karar verilmesi yerinde ise de aynı yasanın 55/2 maddesinde düzenlenen güncellemeye tabi tutulmaması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
S O N U Ç : Hükmün bütün bendlerinin silinerek yerine;
"Davanın kabulü ile;
1-Davacının 5510 sayılı Yasanın 20/3 maddesi gereğince sürekli iş göremezlik geliri almaya hak kazandığının ve 01.04.2010 tarihinden itibaren gelir olarak bağlanması gerektiğinin tespitine,
2-Gider avansından artan kısmın karar kesinleştikten sonra ilgilisine iadesine,
3-Davalı Kurum harçtan muaf olduğundan davacı tarafından yatırılan 27,70 TL harcın davacıya iadesine,
4-Davacı taraf kendisini vekille temsil ettirmiş olduğundan 6100 sayılı HMK'nun madde 323/1.ğ ve 326/1 hükümleri gereğince, karar tarihi itibariyle yürüklükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi davanın niteliğine göre alınması gereken 1.500,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
5-Davacı tarafından yapılan 36,00 TL tebligat yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine," bendlerinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 26.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.