Mahkemesi: İş Mahkemesi
Dava, Tarım Bağ-Kur sigortalılığın tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.
Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Davacı taraf, 01/11/2002 - 31/12/2002 ve 01/06/2010 - 31/12/2010 ve 17/05/2011 - 17/02/2014 tarihleri arası Tarım Bağ-Kur Yasası kapsamında sigortalı olduğunun tespitini talep etmiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacı....'ın 01/11/2002- 31/12/2002, 01/06/2010 - 31/12/2010 tarihleri arasında 5510 sayılı Yasa kapsamında 4/1-b-4 sigortalısı sayılması gerektiğinin tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacı temyizi yönünden;
Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; 17.05.2011 tarihinde .... Odasına üyeliğinin başladığı ve halen devam ettiği, ... Ziraat Odası tarafından 26.05.2011 tarihli yazısı ile davacının Tarım Bağ-Kur işe giriş bildigesinin Kuruma gönderildiği ve 06.07.2011 tarihinde Kuruma ulaştığı davacı tarafından iddia edilmiş, davacının iddiası üzerine mahkemece 06.07.2011 yazı ve ekindeki evraklar Kurumdan istenilmiş, Kurum tarafından istenilen yazı ve evraklar mahkemeye gönderilmiştir. Yazı ve ekindeki evrakların incelenmesinde; davacının işe giriş bildirgesi ve ekinde davacının muafiyet belgesininin olduğu anlaşılmaktadır. Davacının muafiyet kapsamında olup olmadığı ile ilgili uyuşmazlık olduğundan, mahkemece İlçe Tarım Müdürlüğü'nden; davacının 5510 sayılı Yasa'nın 6/1-ı bendine göre muafiyet kapsamında olup olmadığı sorulmuş, İlçe Tarım Müdürlüğü tarafından
mahkemeye verilen cevabi yazıda davacının muafiyet kapsamında olduğu hesaplama yapılmak suretiyle belirtilmiştir. Mahkeme, Kurum tarafından dosyaya sunulan davacıya ait muafiyet belgesinin, İlçe Tarım Müdürlüğü yazısı ile yazılı olarak teyit edildiği değerlendirmesi yaparak istem konusu 17.05.2011-17.02.2014 tarihleri arasında davacının muafiyet kapsamında olduğu değerlendirmesi yapılarak fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.
01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa'nın “Sigortalı Sayılmayanlar” başlığını taşıyan 6. maddesinin (ı) bendinin “Kamu idarelerinde ve Kanunun ek 5'inci maddesi kapsamında sayılanlar hariç olmak üzere, tarım işlerinde veya orman işlerinde hizmet akdiyle süreksiz işlerde çalışanlar ile tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan; tarımsal faaliyette bulunan ve yıllık tarımsal faaliyet gelirlerinden, bu faaliyete ilişkin masraflar düşüldükten sonra kalan tutarın aylık ortalamasının, bu Kanunda tanımlanan prime esas günlük kazanç alt sınırının otuz katından az olduğunu (Değişik ibare: 13.02.2011-6111 S.K./25.mad) belgeleyenler ile 65 yaşını dolduranlardan talepte bulunanlar, … 4'üncü ve 5'inci maddelere göre sigortalı sayılmaz.” hükmü gözetilerek, davacının tarımsal faaliyetten elde ettiği gelir belirlenerek, 5510 sayılı Yasa'nın 82. maddesi uyarınca Türkiye Ziraat Odalar Birliğinden ihtilaflı dönemde sahip olduğu taşınmaz miktarı ve niteliğine göre bu taşınmazlarda bulunulan tarımsal faaliyete ilişkin masraflar düşüldükten sonra kalan gelirin aylık ortalamasının, gülük prime esas kazanç alt sınırının 30 katından az olup olmadığı sorularak, davacının 5510 sayılı Yasa'nın 6/1-ı bendi kapsamına girip girmediği belirlenmeli, belirtilen yasa kapsamında kaldığı tespit edildiği takdirde şimdiki gibi karar verilmeli, aksi durumda dosya kapsamındaki tüm deliller değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.
Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
O hâlde, davacı vekilinin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ : Temyiz edilen hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 30.10.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.