Mahkemesi:İş Mahkemesi
Dava, 24.09.1991 tarihinden itibaren Bağ-Kur sigortalılığının ve borçlanabileceğinin tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Mahkemece, Bağ-Kur sigortalılığının tespiti yönünde verilen karar isabetli ise de, davacının süresi içerisinde 1479 sayılı Yasanın geçici 18. madde ve 5510 sayılı Yasanın geçici 8. maddesi kapsamında Kuruma süresi içerisinde borçlanma başvurusunda bulunmadığından, borçlanabileceği yönündeki karar usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; hükmün borçlanabileceğinin tespiti yönündeki 2. fıkrasının hüküm fıkrasından çıkarılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.