Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
Dava, geçici işgöremezlik ödeneği alacağı istemine ilişkindir.
Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrasında davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Mahkemece uyulan Dairemiz bozma ilamında; “...Davalı Kurum tarafından, hastalık ve davacı için düzenlenen raporların sahteliğinin ileri sürülmediği gözetildiğinde, istirahat raporu verilen dönemlerden işyerinde çalıştığı süreler dışlanarak kalan süre için geçici işgöremezlik ödeneğine hak kazanacağı gözetilerek; davalı Kurum’dan bu süre ve ödenecek geçici işgöremezlik ödenekleri sorulmalı; davacının süre ve ödenecek geçici işgöremezlik ödeneğine itirazı durumunda bilirkişiye hesaplatılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği...” belirtilmiştir.
Bozma sonrasında, Mahkemece, davacının istirahat raporu verilen dönemlerde işyerinde çalıştığı süreler dışlanmaksızın, istirahat raporu verilen dönemlerin tümü yönünden geçici işgöremezlik ödeneği alacağına hükmedilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Mahkemenin, Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda; kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine, o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlayacağımız bu olgu; mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirdiği gibi, mahkemenin kararını bozmuş olan Yargıtay Hukuk Dairesince; sonradan, ilk bozma kararı ile benimsemiş olduğu esaslara ve usuli kazanılmış hakka aykırı bir şekilde, ikinci bir bozma kararı verilememektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, Hukuk Genel Kurulu’nun 12.07.2006 gün, 2006/9-508 E., 2006/521 sayılı kararı).
Eldeki davada; bozma gereğinin tam olarak yerine getirildiğinden bahsedilmesi mümkün değildir. Mahkemece, davacının istirahat raporu verilen dönemlerde işyerinde çalıştığı süreler dışlanmaksızın, istirahat raporu verilen dönemlerin tümü yönünden geçici işgöremezlik ödeneği alacağına hükmedilmesi isabetsizdir.
Mahkemece yapılması gereken iş, istirahat raporu verilen dönemlerde işyerinde çalıştığı süreler dışlandıktan sonra kalan süreleri ve ödenecek geçici işgöremezlik ödeneklerini davalı Kurum’dan sormak, davacının süre ve ödenecek geçici işgöremezlik ödeneğine itirazı durumunda bilirkişiye hesaplatmak ve sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.
O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.