Mahkemesi:İş Mahkemesi
Dava, sigorta primine esas kazanç tutarın tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Dava, davacının davalı iş yerinde 06.09.2011–09.03.2013 tarihleri arasında 1.100,00 TL ücretle çalıştığının tespitine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun “Prime esas kazançlar” başlıklı 80. maddesinin birinci fıkrasında, sigortalıların prime esas kazançlarının nasıl belirleneceği açıklanmıştır.
Kuruma ödenmesi gereken sigorta primlerinin hesabında gerçek ücretin, kazancın esas alınması gerekmekte olup, hizmet tespiti davalarının kamusal niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü kanıtla ispatlanabilmesine karşın ücret konusunda aynı genişlikte ispat serbestliği söz konusu değildir. Tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe sahip olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, sigortalının imzasını içeren aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgeler ve kuruma verilen belgelerin aksinin de eş değer belgelerle kanıtlanması olanaklıdır.
Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ile ortaya çıkan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulduğunda, sigorta primine esas kazanç tutarı konusunda öngörülen yönteme uygun inceleme ve araştırma yapılmaksızın, Mahkeme, 6100 sayılı Yasa senetle ispat zorunluluğunu 2.500,00 TL'ye çıkarıldığı, davacı iddiasını yazılı belge ile kanıtlamak durumunda değildir demek suretiyle emsal ücret araştırması ve tanık beyanlarına itibar edilerek davanın kabulüne karar vermişse de iş yeri dosyasının celbi ile imzalı ücret ödeme bordroları ve kuruma verilen belgelerin aksinin de eşdeğer belgelerle ispatlanması gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.12.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.