Mahkemesi :İş Mahkemesi
Dava rücuan tazminat istemine ilişkindir.
Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde isteğin reddine karar vermiştir.
Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 94. maddesine göre; (1) Kanunun belirlediği süreler kesindir. (2) Hâkim, tayin ettiği sürenin kesin olduğuna karar verebilir. Aksi hâlde, belirlenen süreyi geçirmiş olan taraf yeniden süre isteyebilir. Bu şekilde verilecek ikinci süre kesindir ve yeniden süre verilemez. (3) Kesin süre içinde yapılması gereken işlemi, süresinde yapmayan tarafın, o işlemi yapma hakkı ortadan kalkar. Anılan Kanunun 114. maddesi, dava şartlarını düzenlemiş, buna göre; a) Türk mahkemelerinin yargı hakkının bulunması, b) Yargı yolunun caiz olması, c) Mahkemenin görevli olması, ç) Yetkinin kesin olduğu hâllerde, mahkemenin yetkili bulunması, d) Tarafların, taraf ve dava ehliyetine sahip olmaları; kanuni temsilin söz konusu olduğu hâllerde, temsilcinin gerekli niteliğe sahip bulunması, e) Dava takip yetkisine sahip olunması, f) Vekil aracılığıyla takip edilen davalarda, vekilin davaya vekâlet ehliyetine sahip olması ve usulüne uygun düzenlenmiş bir vekâletnamesinin bulunması, g) Davacının yatırması gereken gider avansının yatırılmış olması, ğ) Teminat gösterilmesine ilişkin kararın gereğinin yerine getirilmesi, h) Davacının, dava açmakta hukuki yararının bulunması, ı) Aynı davanın, daha önceden açılmış ve hâlen görülmekte olmaması, i) Aynı davanın, daha önceden kesin hükme bağlanmamış olması, dava şartları olarak belirlenmiştir. Bir davayı görmekte olan mahkeme H.M.K 115. maddeye göre dava şartlarının bulunup bulunmadığını inceleyecektir. İlgili maddeye göre; “(1) Mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler. (2) Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Ancak, dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verir. Bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmemişse davayı dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddeder. (3) Dava şartı noksanlığı, mahkemece, davanın esasına girilmesinden önce fark edilmemiş, taraflarca ileri sürülmemiş ve fakat hüküm anında bu noksanlık giderilmişse, başlangıçtaki dava şartı noksanlığından ötürü, dava usulden reddedilemez.”
Yukarıda belirtilen mevzuat hükümleri çerçevesinde eldeki dava incelendiğinde; bilirkişi incelemesi için yatırılmayan tutar delil avansı niteliğinde olup, belirtilen husus H.M.K 114. madde kapsamında sayılan dava şartlarından biri olmadığından, anılan eksiklik sebebiyle H.M.K 115. maddenin uygulama yeri bulunmamaktadır. Bunun yanında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 94. maddesinin 2. fıkrasına göre mahkeme hâkimi, görülmekte olan davada tayin ettiği sürenin kesin olduğuna karar verebilir. Aksi hâlde, belirlenen süreyi geçirmiş olan taraf yeniden süre isteyebilir. Bu halde hakim vermiş olduğu süreyi arttırabilir. Somut davada mahkemece delil avansı yatırılması kabul edilmiş, dosya bilirkişi raporu için heyete gönderilmiş ve bu süre zarfında yapılan celselerde dosyanın bilirkişiden dönmesi beklenmiştir. Hal böyleyken kesin sürenin varlığından bahsedip, süresi içinde delil avansının yatırılmadığından bahisle davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir. Ayrıca 6100 sayılı H.M.K’nın 324. maddesinin 1. fıkrasına göre; Taraflardan her biri ikamesini talep ettiği delil için mahkemece belirlenen avansı, verilen kesin süre içinde yatırmak zorundadır. Taraflar birlikte aynı delilin ikamesini talep etmişlerse, gereken gideri yarı yarıya avans olarak öderler. Aynı maddenin 2. fıkrasına göre de; “Taraflardan birisi avans yükümlülüğünü yerine getirmezse, diğer taraf bu avansı yatırabilir. Aksi hâlde talep olunan delilin ikamesinden vazgeçilmiş sayılır” düzenlemesi mevcuttur. Eldeki davada her iki tarafında dosyanın bilirkişiye yollanmasını talep ettiği, buna göre anılan madde uyarınca her iki tarafında gerekli gideri yarı yarıya avans olarak ödemesi öngörüldüğünden, mahkemece davanın esasına girilerek yapılan araştırma sonucuna uygun bir şekilde karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirir.
O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları nazara alınmalı ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 29.03.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.