Mahkemesi :İş Mahkemesi
Dava, ödeme emri iptali istemine ilişkindir.
Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde, dava konusuz kaldığından davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Davacı, ödeme emrinin iptalini talep ettiği, Mahkemece, davacının, dava devam ederken davalı Kuruma borçlu şirketin %9 hissedarı olduğu ve ödeme emrine konu borcun %9'dan sorumlu olduğu yönündeki bavurusunun kabul edilerek davacının hissesi oranındaki borcunu ödemesi sebebiyle dava konusuz kaldığından davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.
Hukuk Muhakemeleri Kanununun 326'ncı maddesinde belirtildiği üzere, vekâlet ücreti de dâhil yargılama giderlerinin davada haksız çıkan, yani aleyhe hüküm verilen tarafa yükletileceği, davalı Kurumun ödeme emrine konu şirkete ait borcun tamamının talep edildiği, yargılama devam ederken davacının ödeme emrine konu borcun hissesi oranında sorumluluğunun kabul edildiği dikkate alındığında, davacı lehine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesinin yasal bir zorunluluk olduğu gözetilmeksizin, buna ilişkin karar verilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki; bu hususların düzeltilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesinde yer alan, 1086 sayılı Yasanın temyize ilişkin hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkin düzenleme uyarınca) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
1-Hükümün 3. fıkrasının silinerek yerine “Davacı tarafından sarf olunan toplam 44,00 TL yargılama giderinin 22,00TL'sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, geri kalanın davacı üzerine bırakılmasına” cümlesinin,
2-Hükümün 6. fıkrasının sonuna, “Davacı kendini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. gereği taktiren 1.500,00 TL vekalet ücretinin davalı Kurumdan alınarak, davacıya verilmesine,” cümlesinin, yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 15.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.