Mahkemesi :İş Mahkemesi
Davacı, 01.01.1986 tarihinden itibaren 1080 gün 2925 sayılı Kanuna tabi sigortalı olduğunun tespiti ile 01.01.2013 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı tahsisine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 60 ve devamı maddeleridir. 506 sayılı Yasanın yaşlılık aylığından yararlanma şartlarını düzenleyen 60. maddesinin (H) bendi hükmüne göre, “Bu maddede belirtilen yaşlılık aylıklarından yararlanabilmek için, sigortalının çalıştığı işten ayrılması ve yazılı istekte bulunması şarttır.”. Davacının 25.12.2012 tarihli dilekçesinin bilgi talebini içerip tahsis talebini içermediğinin anlaşılması karşısında, dava tarihinin tahsis talep tarihi olduğu gözetilerek, dava tarihini takip eden ay başından itibaren davacıya yaşlılık aylığı tahsisine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. Bendinin silinerek yerine “1-Davanın kısmen kabulüne, davacının 01.01.1986-01.01.1987 ve 01.01.1991-01.01.1996 tarihleri arasında 1080 gün 2925 sayılı Kanuna tabi sigortalılığının bulunduğunun ve buna göre 506 sayılı Yasanın geçici 81/B-e maddesi gereğince 01/03/2013 tarihinden itibarden yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine,” sözcüklerinin yazılmasına, 5. Bendin devamına “Davalı Kurum vekili için yürürlükte bulunan Avukatlık Ücret Tarifesine göre belirlenen 1500,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalı Kuruma verilmesine,” sözcüklerinin eklenmesine, 6. bendin silinerek, yerine, “6-Davacı tarafça yapılan 491,40 TL yargılama giderinden kabul ret oranına göre takdiren 368,55 TL sinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.