Mahkemesi :İş Mahkemesi
Davacı, iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan harcamalara ilişkin önceki davadan bakiye Kurum zararının 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, davalı işverenin % 100 kusurlu olduğu belirtilerek, ilk rücuda hükmedilen miktarın tenzili ile bakiye Kurum zararının istek gibi tahsiline karar verilmiştir.
Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesi olup, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Mahkemece, ilk rücu davasında alınan kusur raporuna dayanılarak hüküm kurulmuş ise de, taraflar arasındaki ilk rücu davasının kesinleşmediği anlaşılmakla, her iki dava arasında fiili ve hukuki irtibat bulunduğunun sabit olması karşısında, İş Mahkemesi'nin 11.09.2014 tarih, 2013/569 Esas ve 2014/528 Karar sayılı ilk rücu davasının kesinleşmesinin beklenerek (Dairemizin 08.03.2016 tarih, 2014/22999 Esas ve 2016/2723 Karar sayılı ilamı ile kusur raporları arasındaki çelişkiyi giderecek nitelikte yeniden rapor alınması gerektiği yönüyle bozulduğu, bozma sonrası dosyanın akıbetinin belli olmadığı anlaşılmaktadır) ve gerekirse aralarında bağlantı bulunduğu sabit olan anılan davaların 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 166. maddesi uyarınca birleştirilmesi hususu da değerlendirilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.05.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.