.... adına Av..... ile 1) ..... adına Av. .... 2).... 3).... 4).... 5).... 6).... aralarındaki dava hakkında Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 20.12.2012 günlü ve 2010/580-2012/577 sayılı hükmün, davalılardan .... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Gıyabi hükmün davalı ....'e Tebligat Kanunun 21. maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmıştır.
Tebligat Kanununun 21 inci maddesine göre, muhatap veya adına tebligatı kabule kanunen yetkili kimseler adreste yok ise tebliğ imkansızlığının söz konusu olduğu bu durumda tebliğ memuru soruşturma işlemini yapmalıdır. Zira Tebligat Kanununun 21 inci maddesine göre kapıya yapıştırma tarihinin tebliğ tarihi kabul edilebilmesi için muhatap sadece tebligatın yapılacağı sırada adreste bulunmamalı ve fakat tevziat saatlerinden sonra o adrese geleceği belirli olmalıdır. (HGK. 13.10.1965 tarih ve 2/793-360; 16.09.1981 tarih ve 7/2371-604) Bu durumda davalı ....'e yapılan tebliğ işlemi “muhatabın tevziat saatinden sonra adrese dönüp dönmeyeceği” anlaşılamadığından usulsüz olup; gıyabi hükmün, anılan davalıya, Tebligat Kanununun 21 inci ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 30. maddeleri gözetilerek, usulüne uygun şekilde tebliği sağlanmalıdır.
Mahkemece, davalı .....'e gıyabi hükmün; yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununu Geçici 3. maddesi gereğince, yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi gereğince, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesinde öngörülen prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 13.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.