Mahkemesi :İş Mahkemesi
Dava, davacı hakkında düzenlenen idari para cezasının iptali istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.
Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Dava, davacıya ait ... Konfeksiyon unvanlı işyerinde yapılan denetimde...ova'nın 20.05.2014 tarihinden itibaren, ...'ın 22.08.2014 tarihinden ve...'ın 22.08.2014 tarihinden beri işyerinde çalıştıklarının bizzat kendi beyanları ile belirlendiği, denetim sırasında fiilen çalıştıkları görülen ancak beyan vermekten imtina edip işyerinden ayrılan ...,... ve ...ün ifadelerinin alınamadığı,işverenin alınan ifadesinin de idari para cezasından kaçınma amaçlı olduğu kanaatiyle durum tespit tutanağı düzenlenip, düzenlenen rapora istinaden işyerinde sigortasız işçi çalıştırıldığı, çalışanların aylık prim ve bildirgelerinin süresinde verilmemesi nedeniyle davacı hakkında 5510 sayılı Yasanın 102. maddesi doğrultusunda idari para cezası uygulandığı, davacıya tebliğ edilen 42.651,00 TL bedelli idari para cezasının iptali istemine ilişkindir.
Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 102. maddesinde "...İdarî para cezaları ilgiliye tebliğ ile tahakkuk eder. Tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde Kuruma ya da Kurumun ilgili hesaplarına yatırılır veya aynı süre içinde Kuruma itiraz edilebilir. İtiraz takibi durdurur. Kurumca itirazı reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabilirler. Bu süre içinde başvurunun yapılmamış olması halinde, idari para cezası kesinleşir." hükmüne yer verilmiştir.
Bu yasal çerçeve gereğince, idari para cezasının iptali için idare mahkemesine başvurulması gerekmekte olup, bu konuda iş mahkemesinin görevli olmadığı gözetilerek, idari para cezası ve ferilerinin iptali istemine ilişkin olarak eldeki davada, yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle HMK’nun 114’üncü maddesi gereğince davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması; usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenleridir.
O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 30/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy